Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Αγγούρι Ορεκτικό

Αγγούρι 

με τυρί κρέμα, μαγιονέζα και σολωμό καπνιστό





Με φίλεψαν αγγούρια, από σπιτικό μπαξέ.
Ένα σωρό αγγούρια... Μοίρασα αγγούρια, έκοψα σαλάτες, έκανα τζατζίκι, κι ακόμα τ' αγγούρια ατελείωτα στο συρτάρι του ψυγείου.

Κατόπιν άρχισα να κόβω μπουκιές και να φτιάχνω διάφορα, όπως αυτά :

αγγούρι με μαγιονέζα μέσα, τυρί κρέμα και καπνιστό σολωμό,

αγγούρι με τυρί κρέμα, μαγιονέζα και τόνο





Μεζέ αυτό δε θα το έλεγα... Ούτε λιχουδιά θα το έλεγα... 
Μεζέδες και λιχουδιές με αγγούρια ; ! !
Βouchée. Hors d'oeuvre. 
Ας μείνουμε καλύτερα στην λέξη "Ορεκτικό".

Πανεύκολα γίνεται :

Κόβουμε το αγγούρι σε χοντρουλές ροδέλλες και με ένα μικρό κουταλάκι αδειάζουμε από μέσα όλα τα σπόρια.
Τα ακουμπάμε πάνω σε χαρτί κουζίνας γιά να φύγουν τα πολλά νερά και αλατίζουμε





Όταν τα αγγούρια στραγγίξουν λίγο, βάζουμε στον πάτο από ένα μικρό κομμάτι σολωμό.




Σε ένα μπωλάκι ανακατεύουμε μερικές κουταλιές τυρί κρέμα ή μαλακό τυρί και άλλη τόση μαγιονέζα.
Τρίβουμε πάνω φρέσκο πιπέρι.




Γεμίζουμε τις μπουκίτσες και προσθέτουμε από πάνω άλλο ένα κομματάκι σολωμό.




Σερβίρουμε ή σκεπάζουμε με διαφανή μεμβράνη και τα βάζουμε γιά λίγο στο ψυγείο.







Αντίστοιχα γιά την γέμιση με τόνο,
στραγγίζουμε σε σουρωτήρι μιά κονσέρβα τόνο, την κομματιάζουμε με ένα πηρούνι
κι ανακατεύουμε με philadelphia και μαγιονέζα.  





Γεμίζουμε





Σκέφτομαι, θα ήταν ωραίο να τα γεμίσουμε και με ρώσικη σαλάτα,
με ταραμοσαλάτα ή τυροκαυτερή ή μελιτζανοσαλάτα, ίσως με κρέμα και ψιλοκομμένο μανιτάρι ή και γαριδούλες.
Θα του πήγαιναν και τα τουρσάκια ή η κάππαρη.





Καλό
γιά ό, τι κάνετε !





Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

Παστίτσιο το Ελληνικόν !

Το ωραίο παστίτσιο μας !
photos
ερασι τέχνης




Το κλασικό παστίτσιο, που μας έφτιαχνε πάντα η μαμά μου, το έκανε με μακριά μακαρόνια, νούμερο 2.
Εγώ το έχω κάπως αλλάξει.
Μιά φορά, μας έκανε παστίτσιο η πεθερά του Ηλία, που ήταν παλιά και καλή μαγείρισσα. Το είχε φτιάξει με κοντό, χοντρό μακαρόνι, αυτό που έχει τρύπα στη μέση. Ανακάτευε μέσα στα μακαρόνια και λίγη μπεσαμέλ και κιμά. Το κοντό μακαρόνι ρουφούσε μέσα υλικό και το παστίτσιο φούσκωνε.
Αφράτο, τρυφερό, ζουμερό, θαυμάσιο !
Από τότε, ξεκίνησα κι εγώ να το φτιάχνω έτσι, με κοντό μακαρόνι. Βρίσκω, ότι γίνεται καλύτερο...

Τις προάλλες, είχα να φτιάξω παστίτσιο γιά αρκετά άτομα, χρησιμοποίησα έτσι το πιό μεγάλο ταψί της ηλεκτρικής κουζίνας.
Τα υλικά που δίνω παρακάτω είναι προσαρμοσμένα γι αυτό το μεγάλο ταψί του φούρνου.

Υλικά :

1 πακέτο πένες (1/2 κιλό)
800 γραμ έως 1 κιλό μοσχαρίσιο κιμά
1 ξερό κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο
προαιρετικά λίγο κρασάκι γιά να σβήσουμε τον κιμά
1 κουτί ντοματάκια
τριμμένο κεφαλοτύρι

μπεσαμέλ γιά μεγάλο ταψί :

1 πακέτο βιτάμ (δεν υπάρχει κανένας λόγος να χρησιμοποιήσουμε ζωικό βούτυρο...)
20 κοφτές κουταλιές της σούπας αλεύρι
περίπου 2 κιλά γάλα
2 αυγά
λίγο τριμμένο μοσχοκάρυδο


Φτιάχνουμε πρώτα τον κιμά, όπως γιά το φαγητό "μακαρόνια με κιμά".
Σε βαθύ τηγάνι ψιλοκόβουμε το ξερό κρεμμύδι, το τσιγαρίζουμε λίγο σε ελαιόλαδο, ψιλοκόβουμε μέσα και το σκορδάκι, 
προσθέτουμε τον κιμά, με ένα πηρούνι τον ξεσβωλιάζουμε, κατόπιν αν θέλουμε τον σβήνουμε με λίγο κρασί, 
προσθέτουμε την ντομάτα, αλατοπιπερώνουμε, ρίχνουμε στην ντομάτα και μιά πρέζα ζάχαρη, κι αφίνουμε γιά λίγο να βράσει, χωρίς να εξατμισθούν τα υγρά.
Κατεβάζουμε τον κιμά από τη φωτιά και τον αφίνουμε στην άκρη να περιμένει.


Συνεχίζουμε με τα μακαρόνια.
Βάζουμε μπόλικο νερό σε βαθειά κατσαρόλα, ρίχνουμε μέσα αλατάκι, έναν κόμπο ελαιόλαδο και μόλις το νερό πάρει βράση βάζουμε και τα μακαρόνια. Ανακατεύουμε συχνά και δεν τ' αφίνουμε να παραβράσουν. Τα κατεβάζουμε και τα σουρώνουμε al dente, γιατί κατόπιν το φαγητό θα ψηθεί και στον φούρνο.

Στο μεταξύ, όσο βράζουν τα μακαρόνια, φτιάχνουμε την μπεσαμέλ.
Σε κατσαρόλα βάζουμε το βούτυρο να λιώσει.
Όταν το βούτυρο λιώσει, προσθέτουμε το αλεύρι ανακατεύοντας διαρκώς. Χαμηλώνουμε αρκετά την φωτιά, ώστε το αλεύρι να ψηθεί λίγο, χωρίς να πιάσει στην κατσαρόλα.
Αρχίζουμε σιγά σιγά να ρίχνουμε το γάλα, αναδεύοντας συνέχεια με το σύρμα (τον αυγοδάρτη !), γιά να μην μας σβωλιάσει η κρέμα.
Λίγο λίγο η κρέμα ζεσταίνεται και πήζει. Η μπεσαμέλ, ειδικά αν κάνουμε μεγάλη ποσότητα, χρειάζεται υπομονή στο ανακάτεμα. Όσο η μπεσαμέλ πήζει στη φωτιά, εξακολουθούμε να ρίχνουμε γάλα και να ανακατεύουμε, μέχρι να γίνει μιά μαλακή κρέμα, ρευστή, όχι σφιχτή. Την κατεβάζουμε απ' τη φωτιά. Ρίχνουμε μέσα τριμμένο τυράκι και το μοσχοκάρυδο. Χτυπάμε τα δυό αυγά και τα ρίχνουμε κι αυτά στην κρέμα, ανακατεύοντας δυνατά με το σύρμα. 

Τέλος, πριν αρχίσουμε να στρώνουμε το παστίτσιο στο ταψί,
μέσα στην κατσαρόλα όπου έχουμε σουρωμένα τα μακαρόνια ρίχνουμε λίγο τριμμένο τυρί, λίγο από τον έτοιμο κιμά και λίγη μπεσαμέλ.
Ανακατεύουμε, να ενωθούν καλά μαζί τα υλικά.

Παίρνουμε κατόπιν το ταψί μας , το βουτυρώνουμε και ραντίζουμε στον πάτο λίγο τριμμένο τυρί.

Στρώνουμε πάνω τα μακαρόνια (όπου έχουμε ανακατέψει μέσα λίγο από κιμά και κρέμα)
κι αρχίζουμε να απλώνουμε πάνω τους τον κιμά.





Στρώνουμε όλον τον κιμά.




Απλώνουμε πάνω μιά στρώση τυρί.





Στρώνουμε πάνω όλην την μπεσαμέλ.





Ψήνουμε στους 200', σε προθερμασμένο φούρνο,
γιά μιάν ώρα, ως να ροδοψηθεί η επιφάνεια.





Όταν κλείσουμε τον φούρνο, χρειάζεται να το αφίσουμε λίγο να τραβήξει, πριν το κόψουμε.







Γίνεται φαγητό πεντανόστιμο κι ανάρπαστο από μικρούς μεγάλους !




εύχομαι καλό
σε ό, τι κάνετε !









Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

Κέικ λεμονιού

photos
ερασι τέχνης

Για μικρή φόρμα 18 cm.

-Το κέικ αυτό γίνεται με το χέρι. Δεν θέλει να χρησιμοποιήσουμε μίξερ-




Θα χρειαστούμε :

125 γραμ βούτυρο
150 γραμ ζάχαρη άχνη
3 αυγά σε θερμοκρασία δωματίου
ξύσμα από 2 λεμόνια
τον χυμό από το 1,5 λεμόνι
150 γραμ φαρινάπ
1 κ γ μπαίικιν
1 βανίλια

Για το σιρόπι

80 γραμ νερό
30 γραμ ζάχαρη
χυμό από ½ ζουμερό λεμόνι

λίγη μαρμελάδα λεμόνι


Φτιάχνουμε πρώτα το σιρόπι.
Σε κατσαρολάκι βάζουμε τα 80 γραμ νερό, τα 30 γραμ ζάχαρη και τον χυμό απ’ το ½ λεμόνι, να βράσουν 1-2 λεπτά σε δυνατή φωτιά.
Κατεβάζουμε και το αφήνουμε να κρυώσει.

Ανοίγουμε τον φούρνο στους 180’ ή 200’, να θερμαίνεται.

Λιώνουμε στα μικροκύματα τα 125 γραμ βούτυρο.
Προσθέτουμε στο βούτυρο τα 150 γραμ άχνη (λόγω του λεμονιού, να μην βάλετε λιγότερη ζάχαρη), το ξύσμα, και ανακατεύουμε καλά.
Προσθέτουμε ένα ένα τα αυγά, ανακατεύοντας πάντα, χωρίς να χτυπάμε με δύναμη, την βανίλια, τον χυμό απ’ το 1,5 λεμόνι, και τέλος τα 150 γραμ αλεύρι με το μπαίικιν.
Ανακατεύουμε πάντα, όχι δυνατά, ως να ενωθούν όλα τα υλικά.




Ετοιμάζουμε την φόρμα.
Βουτυρώνουμε κι αλευρώνουμε (όπως για κέικ).
Ρίχνουμε μέσα τον χυλό και ψήνουμε για μία ώρα. Όχι λιγότερο ψήσιμο! Επειδή το κέικ αυτό δεν φουσκώνει, χρειάζεται να ψηθεί πολύ καλά, για να μην “καθίσει”. Αφήστε να ροδοψηθεί εντελώς από πάνω, για να προφτάσει να ψηθεί καλά στο κέντρο.







Μόλις το βγάλουμε απ’ τον φούρνο, χωρίς να το χαράξουμε, ρίχνουμε μαλακά από πάνω του το σιρόπι.
Με ένα μαχαίρι ή με ένα πινέλο αλείφουμε απαλά την μαρμελάδα λεμόνι, για να γυαλίσει όμορφα η επιφάνεια.



Αφήνουμε να τραβήξει και να κρυώσει εντελώς, πριν το κόψουμε.




 Δίνουμε προσοχή :

-      Όπου λέει η συνταγή, χρησιμοποιούμε άχνη ζάχαρη. Η κρούστα γίνεται αρκετά τραγανή κι όλη η υφή στέκει, κάπως σαν να έχει γίνει με σιμιγδάλι.

-      Αυτό το γλύκισμα, αν και σιροπιαστό, γίνεται σχετικά στεγνό, δεν θέλει να πάρει μέσα αέρα, γι αυτό δεν χτυπάμε τα υλικά στο μίξερ να αφρατέψουν. Λιώνουμε το βούτυρο κι ανακατώνουμε καλά, χωρίς να επιμείνουμε σε χτύπημα.

-      Πρόκειται για μια γαλλική συνταγή, είναι ωραίο συνοδευτικό για τσάι ή καφέ, απλό γλύκισμα, με διακριτική ευωδιά και γεύση λεμονιού.


Εγώ δεν υπολόγισα σωστά, και χρησιμοποίησα λίγο μεγαλύτερο ταψάκι από 18 cm
έτσι το κέικ έγινε πολύ λεπτό. 
Θα το ξαναφτιάξω, γιατί είναι γευστικό κι ευχάριστα λεμονί.




εύχομαι καλό
σε ό, τι φτιάχνετε !








Τετάρτη, 31 Μαΐου 2017

Φασόλια ψιλά, στον φούρνο


Φασόλια μικρά στον φούρνο, 
με χωριάτικο λουκάνικο και πιπεριά!


το γένος Phaseolus της οικογένειας Leguminosae

photos

ερασι τέχνης


Θυμάστε στο δημοτικό και στο γυμνάσιο, τους φασιόλους και τις φακές που φυτεύαμε στα μπαμπάκια και στους κεσέδες από γιαούρτια, γιά να βάλουμε έπειτα τα φυτά στο φυτολόγιο ; !

Καλά είν' τα όσπρια ! "Το κρέας του φτωχού" κατά τον λαό, και η σοφή διατροφική πυραμίδα της Μεσογείου τα έχει τοποθετημένα σε θέση περίοπτη ! Παλαιόθεν...

"ἐνταῦθα εἶχον τὰ ἐπιτήδεια ὅσα ἐστὶν ἀγαθά, ἱερεῖα, σῖτον, οἴνους παλαιοὺς εὐώδεις, ἀσταφίδας, ὄσπρια παντοδαπά" (Ξενοφών, Κύρου Ανάβασις)

Παντοδαπά (!), πεντανόστιμα και ωφέλιμα...
Οι φακές, οι γίγαντες, τα ρεβύθια, η φάβα, τα κουκιά, τα μπιζέλια, και τελευταία αναφέρω τα μικρά φασόλια, όχι τελευταία λόγω σπουδαιότητας, δεν παραγνωρίζω διόλου την σημασία τους, κι έχω εδώ παλαιότερα αναφερθεί στην , απλά τα θυμάμαι τελευταία γιατί τα μικρά φασόλια εμένα δεν μου αρέσουν...
Λατρεύω ως φαγητό τους γίγαντες, μα δεν μου αρέσει η φασολάδα. Αν με κεράσεις, θα φάω, δεν θα μπω όμως στον κόπο να την μαγειρέψω...

Έτσι, εξ ανάγκης ορμώμενη, γιατί πρέπει να φάμε φασόλια, δοκίμασα να φτιάξω τα μικρά φασόλια ψητά στον φούρνο, με πιπεριές και χωριάτικο λουκάνικο.
Το αποτέλεσμα της Αλ-χημείας ήταν καλό, γι αυτό και το δημοσιεύω.

Θα χρειαστούμε :

1/2 κιλό φασόλια βραστερά, μικρά ή μέτρια, σαν αυτά που φτιάχνετε την φασολάδα.
1 ξερό κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο
δυόσμο ή μαϊντανό (προτιμώ τον δυόσμο γιατί κάνει καλό στο στομάχι)
ντομάτα (φρέσκες ντομάτες τριμμένες ή 1 κουτάκι ντοματάκια)
ελαιόλαδο
αλατοπίπερο - αν θέλετε και λίγο γλυκό πιπέρι και λίγο καυτερό
πιπεριές κέρατο - αν δεν βάλετε στο φαγητό καυτερό πιπέρι, μπορείτε να βάλετε μιά καυτερή πιπερίτσα
χωριάτικα λουκάνικα
προαιρετικά, τριμμένη φέτα γιά το τέλος


Ετοιμασία :

Αν τα φασόλια μας είναι βραστερά, δεν χρειάζεται να μπουν απο βραδύς στο νερό.
Αν τα φασόλια είναι σκληρούτσικά, μπορούμε να τα βάλουμε γιά μερικές ώρες σε μιά λεκανίτσα με νερό. Το πρωί τα σουρώνουμε και χύνουμε το νερό.

Τα βάζουμε σε κατσαρόλα με καθαρό νεράκι να βράσουν, προσθέτουμε μέσα ελαιόλαδο και την ντομάτα, κόβουμε κομματάκια το κρεμμύδι και το σκόρδο, ρίχνουμε τον δυόσμο και το πιπέρι.
Εδώ, χρειάζεται να προσέξουμε δύο πράγματα : 
- να μην βάλουμε πολλά νερά, ίσα ίσα τα φασόλια να βράζουν μέσα σε ζουμάκι και
- προσοχή στον βρασμό ! γιά να μη λιώσουν τα φασόλια θέλουν πολύ σιγανή φωτιά.

Βράζουμε περίπου γιά μιάν ώρα, θα δοκιμάσετε να είναι μαλακά, αλλά όχι παραβρασμένα... Υπολογίστε ότι θα ψηθούν και στον φούρνο, τουλάχιστον γιά μιάν ώρα ακόμα...





Ετοιμάζουμε ένα ταψί ή γάστρα.
Χαράζουμε τα χωριάτικα λουκάνικα και τα βάζουμε στο ταψί.
Βάζουμε μέσα και τις πιπεριές.




Όταν βράσουν τα φασόλια τα χύνουμε κι αυτά στο ταψί.
Αλατίζουμε.



Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, σε 200', τουλάχιστον γιά μιάν ώρα ακόμα, ως να χυλώσει και να ξεροψηθεί λίγο το φαγάκι, να ροδίσουν τα λουκάνικα κι οι πιπεριές.
Στο τέλος, αν θέλουμε, μόλις σβήσουμε τον φούρνο ρίχνουμε από πάνω λίγη τριμμένη φέτα, να λιώσει με την ζέστη.



Αφίνουμε λίγο να σταθεί το φαγητό και σερβίρουμε



Είναι μιά πρόταση, γιά τα φασόλια αλλιώς...

Εύχομαι καλό
σε ό, τι κάνετε !







Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Coleslaw

Coleslaw


photo
ερασι τέχνης



- storytelling -

Ψάχνοντας σχετικά με την προέλευση αυτής της τροφής,
δηλαδή πώς, πού, πότε και γιατί, βρήκα πράγματα που μου φάνηκαν πολύ ενδιαφέροντα !



Η Νέα Υόρκη του 1650 - όταν ακόμα ονομαζόταν Νέο Άμστερνταμ !






Οι Ολλανδοί άποικοι πρώτοι ίδρυσαν το Νέο Άμστερνταμ 
(εβαπτίσθη αργότερα Νέα Υόρκη)









Ο ποταμός Hudson 
(κοντά του έχει γεννηθεί ο αγαπημένος ζωγράφος Edward Hopper)




Τα έλη και τα εξαιρετικά εύφορα εδάφη γύρω στο ποτάμι !

Τα άφθονα λάχανα που καλλιεργούν εκεί οι Ολλανδοί άποικοι για δική τους κατανάλωση, αφού μετέφεραν στην Νέα Γη τις διατροφικές τους συνήθειες 
(η Ολλανδική κουζίνα χρησιμοποιεί πολύ το λάχανο)

Η ετυμολογία της λέξης : kool  σημαίνει “λάχανο” και sla σημαίνει “σαλάτα” , το koolsla  τροποποιήθηκε φωνητικά αργότερα σε αγγλόφωνο coleslaw.

Λάχανα, ρέγγες και χέλια ήσαν τα προτιμώμενα στις διατροφικές συνήθειες των αποίκων Ολλανδών και ο ποταμός Hudson καθώς και τα νερά γύρω από την Νέα Υόρκη, τους τα εξασφάλιζαν άφθονα, κυρίως τα διάφορα είδη ρέγγας.

Στα αρχεία του Νέου Άμστερνταμ βρέθηκαν επιχειρήσεις, που άνθησαν τότε στις εκβολές των ποταμών καθώς επίσης βρέθηκαν πολλές επιστολές εκείνης της εποχής σταλμένες στην Ευρώπη, να περιγράφουν το πόσο πλούσια και καρπερή είναι η γη.

Φυσικά, η περιοχή ήταν σαφώς σε ευνοϊκότερη μοίρα κλιματολογικά, αν την συγκρίνουμε με αποικίες πιο βόρειες και πιο κρύες, που είχαν πάγους. Εδώ οι άποικοι μπορούσαν για μεγάλη χρονική περίοδο να καλλιεργούν σταθερά τη γη και να εργάζονται όχι σε νερά παγωμένα, όπως πιο βόρεια, για παράδειγμα στο Μοντρεάλ...






Έτσι η πόλη Νέο Άμστερνταμ ανέπτυξε εμπόριο με την Ευρώπη και εξελίχθηκε σε εύρωστο λιμάνι, με μεγάλες  δυνατότητες.

Οι κυρίαρχοι Ολλανδοί χρησιμοποιούσαν την μελλοντική Νέα Υόρκη, ως λιμένα όπου εμπορεύονταν σκλάβους και για νομισματική μονάδα στα καράβια τους μεταχειρίζονταν το ρούμι ! 
- Φυσικά, το ρούμι είναι ένα από τα προϊόντα που παρήγαγαν με την δουλειά τους οι σκλάβοι -




Πριν δούμε την συνταγή για το coleslaw, θα μπω στον πειρασμό να σημειώσω κάτι ακόμα.
Μου άρεσε η ιστορία του Dutch oven” !

Την χύτρα αυτή έφερε μαζί της στην Νέα Γη κάθε μικρή Ολλανδέζα νοικοκυρά.
Την χρησιμοποιούσαν παντού κι έψηναν εκεί μέσα τα πάντα, από τάρτες μέχρι κρέας, σε φωτιά με κάρβουνο φυσικά… Το αξιοσημείωτο όμως είναι πως αυτό το είδος της χύτρας υπάρχει στην Αμερικανική κουζίνα ακόμα σήμερα, προσαρμοσμένο φυσικά στον ηλεκτρισμό 
και ακόμα η μαγειρική σε φωτιά στην ύπαιθρο γίνεται ακόμα σε αυτό το τσουκάλι Hollandais






Ας δούμε τώρα την συνταγή όπως την σκέφτηκαν και την κατέγραψαν οι Ολλανδοί πρώτα
κι ύστερα τι μετατροπές μπορεί να πάρει...


Η αυθεντική, βασική συνταγή της Coleslaw είναι :

¼ άσπρο λάχανο τριμμένο ή ψιλοκομμένο
2-3 τριμμένα καρότα
1 γιαούρτι (καλύτερα στραγγιστό)
ελάχιστο φρέσκο άνιθο
λίγη μουστάρδα
μαγιονέζα μερικές κουταλιές (καλύτερα φτιαγμένη όχι με ελαιόλαδο, γιατί γίνεται πολύ δυνατή σε γεύση και μυρωδιά ˙με σπορέλαιο είναι ελαφρύτερη ή χρησιμοποιούμε μαγιονέζα του εμπορίου)
λευκό ξύδι, όσο ένα ποτηράκι του λικέρ
αλάτι, πιπέρι


Παίρνουμε ένα μπωλ, για να φτιάξουμε την sauce.
photos
ερασι τέχνης

Ρίχνουμε μέσα το γιαούρτι, μαγιονέζα σε ίση ποσότητα, λίγη δυνατή μουστάρδα και το λευκό ξύδι.
Ανακατεύουμε καλά, να γίνει μια δεμένη σάλτσα, αλλά όχι σφιχτή.

Ρίχνουμε την sauce πάνω στο τριμμένο λάχανο, καρότο και άνιθο, αφού πρώτα τα έχουμε αλατοπιπερώσει και ανακατεύουμε καλά.










Βάζουμε την σαλάτα σ’ ένα δοχείο που κλείνει ερμητικά και την αφήνουμε στο ψυγείο τουλάχιστον για 2-3 ώρες.
Το ξύδι “ψήνει” κάπως το λάχανο, γι αυτό καλό είναι να φτιάχνουμε την coleslaw από την προηγούμενη μέρα, αν θέλουμε να την βγάλουμε σε ένα τραπέζι.
Την διατηρούμε οπωσδήποτε σε καλά κλεισμένο δοχείο, γιατί το λάχανο έχει την τάση να οξειδώνεται κι ακόμα, η σαλάτα απορροφά τις μυρωδιές από τα τρόφιμα που βρίσκονται γύρω της.

Η σαλάτα, πολύ δημοφιλής κυρίως στη Βόρεια Αμερική, είναι ιδανική για να συνοδέψει ψάρι, κρέας, σάντουιτς, χάμπουργκερ κ.τ.λ.

Φυσικά, σε αυτήν τη βασική συνταγή, υπάρχουν πολλές παραλλαγές…
Ο μύθος λέει, ότι υπάρχουν τόσες παραλλαγές στην coleslaw, όσες είναι και οι θύρες των σπιτιών της Νέας Υόρκης !

Ας δούμε τώρα τι μπορούμε να προσθαφαιρέσουμε…

Αν μας αρέσει, προσθέτουμε πράσινο ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι ή ξερό κρεμμύδι, κόκκινο λάχανο, μαϊντανό, λεμόνι, λίγη ζάχαρη, κομματάκια μήλο ή ανανά, φλοίδες τυριού.

Προσωπικά, δεν μου αρέσουν μέσα τα κρεμμύδια, ο άνιθος, ο μαϊντανός και 
παρ’ όλο που λατρεύω το τυρί, σ’ αυτήν τη σαλάτα δεν το βλέπω καθόλου!
Αντίθετα, θα την έβλεπα και με κόκκινο λάχανο, και οπωσδήποτε με μήλο ή και ανανά.
Μπορούμε να παραλείψουμε το γιαούρτι και να αναμείξουμε τα υπόλοιπα υλικά για την sauce.
Ακόμα, εγώ προσωπικά δεν θέλω το ψήσιμο του λάχανου με το ξύδι, μα προτιμώ να φτιάξω την σαλάτα ακριβώς την ώρα που θα καταναλωθεί...


Kαθώς λέει κι ο λαός μας, “περί ορέξεως…”





*
η Σοφία Σ., παιδική φίλη του μπαμπά μου,
μου έδωσε χειρόγραφη με τα γράμματά της την συνταγή coleslaw, την δεκαετία του ' 80.
θα ψάξω να την βρω γιά να την δημοσιεύσω.



Καλό εύχομαι
σε ό, τι κάνετε !







Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

φιλέτο ψαριού ογκρατέν

ογκρατέν θαλασσινών

- κλασική συνταγή της Γαλλικής κουζίνας -
photos
ερασι τέχνης
.



Έχουμε και παλαιότερα αναφερθεί σε ογκρατέν θαλασσινών. 

Αυτή εδώ η συνταγή έγινε με φιλέτα του ψαριού, που ονομάζεται "παγκάσιους".
Μπορούμε φυσικά να χρησιμοποιήσουμε και φιλέτο άλλων ψαριών, όπως επίσης μπορούμε να αναμείξουμε μέσα και γαρίδες ή χτένια κ.τ.λ. 

Ξεκινάμε κάνοντας μιά προετοιμασία στα υλικά μας.





Πάνω σε μία σανίδα κοπής βάζουμε τα φιλέτα του ψαριού και με ένα κοφτερό μαχαίρι τα κόβουμε σε χοντρούτσικα κομμάτια.
Τα αφίνουμε γιά λίγο στην άκρη. 





Ετοιμάζουμε λαχανικά, γιά να φτιάξουμε σύντομα έναν αρωματικό ζωμό.
Κόβουμε καρότα σε λεπτές λωρίδες, ένα ξερό κρεμμύδι σε ροντέλες, ψιλοκόβουμε ένα φρέσκο κρεμμυδάκι με τα πράσινά του φύλλα, χρειαζόμαστε ακόμα ένα φύλλο δάφνης, μερικούς κόκκους μαύρο πιπέρι κι ένα ποτηράκι λευκό κρασί.
Αν θέλουμε, μπορούμε να προσθέσουμε και κομματάκια πράσο.





Ο ζωμός (le court bouillon)

Σε μέτρια κατσαρόλα βάζουμε νερό και ρίχνουμε μέσα τα καρότα.
Μόλις τα καρότα πάρουν μιά βράση, προσθέτουμε το ξερό και το χλωρό κρεμμύδι, την δάφνη και τους κόκκους μαυροπίπερου.
Μόλις αυτά αρχίζουν να βράζουν, προσθέτουμε το λευκό κρασί
και
μόλις το κρασί πάρει μιά βράση ρίχνουμε μέσα τα κομματάκια ψαριού. Αλατοπιπερώνουμε. 
Σβήνουμε το μάτι και κατεβάζουμε αμέσως απ' τη φωτιά.

Έχουμε έτοιμο σουρωτήρι, με μιά κατσαρόλα από κάτω.
Σουρώνουμε όλο το υλικό μας πάνω απ' την κατσαρόλα. Κρατάμε τον καθαρό ζωμό.

Παίρνουμε προσεκτικά όλα τα κομματάκια ψαριού και τα ακουμπάμε πάνω σε χαρτί κουζίνας, να στραγγίζουν.





Θα φτιάξουμε κατόπιν μιά κρέμα, όπως κάνουμε την μπεσαμέλ *

Βάζουμε σε μιά κατσαρολίτσα 4 κ.σ. βούτυρο, μόλις το βούτυρο λιώσει προσθέτουμε 4 κ.σ. αλεύρι, ανακατεύοντας διαρκώς.
Αντί γιά γάλα, προσθέτουμε μέσα σιγά σιγά από τον αρωματικό ζωμό που φτιάξαμε, ανακατεύοντας συνέχεια, ως να πήξει η μπεσαμέλ. Ανακατεύοντας πάντα, πάνω στη φωτιά, ρίχνουμε μέσα μιά κρέμα γάλακτος. 
Κατεβάζουμε απ' τη φωτιά. Προσθέτουμε τριμμένο τυρί, αλατοπιπερώνουμε, τρίβουμε μέσα και μοσχοκάρυδο.





Σε αυτό το σημείο, εγώ έβαλα σε τηγανάκι λίγο βούτυρο κι έκαψα ένα μπωλ μανιτάρια, καθώς και τα καρότα που είχαν στραγγίξει στο σουρωτήρι.

Τα προσθέτουμε στην μπεσαμέλ κι ανακατεύουμε καλά.







Κατόπιν, με μαλακές κινήσεις ρίχνουμε μέσα το ψάρι.
Ανακατεύουμε πολύ απαλά, γιά να μη λιώσει το ψάρι.






Βουτυρώνουμε ένα pyrex.
Βάζουμε στον πάτο του λίγη φρυγανιά τριμμένη κι αν θέλουμε τυρί.





Ρίχνουμε μέσα το μείγμα μας και με πολύ απαλές κινήσεις μοιράζουμε το ψάρι στο ταψί, να υπάρχει ομοιόμορφα.
Ραντίζουμε με τριμμένο τυρί και φρυγανιά.
Ψιλοκόβουμε από πάνω μικρά κομματάκια βούτυρο.






Φουρνίζουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180' ή 200',
περίπου γιά 45' ή, ως να ροδοψηθεί το γκρατέν.

Το αφίνουμε λίγο "να τραβήξει" και σερβίρουμε.




* αυτή η ποσότητα κρέμας είναι περίπου γιά 1 κιλό ψάρι.
αν το ψάρι μας είναι λιγότερο, προσαρμόζουμε τη δόση της μπεσαμέλ.


Πρόκειται γιά μιά καλή, κλασική Γαλλική συνταγή,
γίνεται εύκολα και γρήγορα,
είναι ένα πιάτο gourmet αλλά διόλου εξεζητημένο,
ένας άλλος τρόπος να διαχειριστούμε το ψάρι...




εύχομαι
το καλό σε ό, τι κάνετε !