Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

ζυμαρικά με θαλασσινά

pasta 
- σπαγγέτι , λινγκουίνι ή ταλιατέλες -
με σάλτσα θαλασσινών

photos
ερασι τέχνης



η αλήθεια είναι, πως η συνταγή αυτή, ανάλογα με τα υλικά που διαθέτουμε κι ανάλογα με το κέφι και τις διατροφικές μας συνήθειες, επιδέχεται άπειρες αλλαγές και συνδυασμούς !

μπορούμε να αυτοσχεδιάσουμε ανάμεσα σε :
διαφορετικά είδη πάστας,
διαφορετικά θαλασσινά,
διαφορετικούς τρόπους μαγειρέματος (λευκά, με κρέμα, με σάλτσα ντομάτα, με την προσθήκη λαχανικών κ.τ.λ.)


εδώ θα περιγράψω απλά, πώς έφτιαξα το πιάτο τις προάλλες, κι έγινε πραγματικά καλό.

χρειάστηκαν :

μία συσκευασία καθαρισμένο καλαμάρι σε ροδέλες
μία συσκευασία ψίχα από μύδια
γαρίδες με το κέλυφος (χρησιμοποιούμε μιά χαρά και τις κατεψυγμένες)
1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο
αλατοπίπερο
λίγο κρασάκι
φρέσκες ντομάτες ή κουτάκι ντομάτα
ελαιόλαδο 


σε πλατιά κατσαρόλα έκοψα το ξερό κρεμμύδι κι έριξα μέσα μαζί και τα καλαμάρια.
τα καλαμάρια έχυσαν το νερό τους κι έγινε γιά αρκετά λεπτά μιά σύβραση, ως να μαλακώσουν λίγο τα καλαμάρια.




μετά, έριξα ελαιόλαδο στην κατσαρόλα, την ντομάτα, το σκόρδο ψιλοκομμένο, κρασάκι, αλατοπίπερο, μιά πρέζα ζάχαρη κι άφισα μερικά λεπτά να βράσει η σάλτσα. 





σε μεγάλο σουρωτήρι, με τρεχούμενο νερό ξέπλυνα καλά τις γαρίδες.
όταν η σάλτσα λίγο έδεσε, έριξα μαζί μέσα την ψίχα μυδιών και τις γαρίδες με το κέλυφος.
αυτά δεν θέλουν πολύ βράσιμο.
ανακάτεψα βαθειά και απαλά μία φορά με μεγάλο κουτάλι και τ' άφισα να βράσουν ως να δέσει η σάλτσα και να μην έχει μέσα νερό.
δεν πήρε πολλή ώρα.


οι ποσότητες που θα χρησιμοποιήσουμε εξαρτώνται από τα άτομα που έχουμε να ταϊσουμε.

ακριβώς λίγα λεπτά πριν σερβίρουμε το φαγητό, σε ευρύχωρη κατσαρόλα βράζουμε τα ζυμαρικά που μας αρέσουν, al dente πάντα, να κρατάνε λίγο, μην παραμαλακώσουν, τα σουρώνουμε , τα στρώνουμε σε βαθειά πιατέλα, ρίχνουμε από πάνω μπόλικο τριμμένο τυρί και πάνω τη σάλτσα θαλασσινών

κάποιοι, όταν υπάρχουν θαλασσινά δεν θέλουν τριμμένο τυρί.
εγώ πάλι, δεν μπορώ να σκεφτώ τα ζυμαρικά χωρίς τυρί.





βέβαια, οι γαριδούλες με το κέλυφος, θέλουνε χέρι !
κανένα πρόβλημα ! έχει και το ... πασάλειμμα την εμορφιά του, την αυθεντικότητά του και το γούστο του !




εύχομαι το καλό
σε ό, τι κάνετε !









Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2016

chutney φρέσκο σταφύλι, σταφίδα

chutney σταφυλιού, φρέσκια σταφίδα μαύρη

photos
ερασι τέχνης

με φίλεψαν φρέσκια σταφίδα μαύρη, μόλις κομμένη από αμπελάκι.
την δοκίμασα, την καμάρωσα μιά ολόκληρη μέρα, σγουρή, γλυκειά και τσουπωτή 
κι ύστερα είπα να φτιάξω μ' αυτήν μιά μαρμελάδα, που θα συνοδεύει τον χειμώνα ψητά τυράκια

μαρμελάδα σταφύλι  έχουμε ξαναφτιάξει. την κλασική μαρμελάδα, σταφύλι και ζάχαρη.
αυτήν εδώ την σταφιδούλα, θα την φτιάξουμε αλλιώς, κατά τον τρόπο του εγγλέζικου chutney .


πρώτα της έβγαλα τα κοτσανάκια, χώρισα ρώγα ρώγα, την έβαλα σε ένα μπωλ και την έπλυνα.






κατόπιν την έβαλα μέσα σ΄ένα σε βαθύ τηγάνι.

πρόσθεσα μέσα μιά χούφτα φρέσκο σταφύλι ξανθή σταφίδα χοντροκομμένη,
έκοψα σε φετούλες δυό ξερά κρεμμύδια,
έτριψα φρέσκο πιπέρι,
έριξα μιά πρέζα αλάτι,
ελάχιστη ζάχαρη (δεν είχα καστανή, έτσι έβαλα λευκή),
μιά πρέζα κανελογαρύφαλλα,
μισό κρασοπότηρο πετιμέζι,
αρκετό ξύδι
και μία σκόνη που έφτιαξα, τρίβοντας στο multi ελάχιστους σπόρους γλυκάνισο, έναν αστεροειδή γλυκάνισο και ελάχιστους σπόρους κάρδαμο.

σκέφτηκα ότι δεν θα μου ταίριαζε με το σταφύλι η γεύση του σκόρδου, μήτε η καυτερή πιπεριά, έτσι, σκόρδο και μπούκοβο δεν έβαλα.




το έφερα σε βρασμό και χαμήλωσα αρκετά τη φωτιά.
πήρε περίπου 40', ως να πάρει τη μορφή της μαρμελάδας.

τελειώνοντας, δεν άντεξα στον πειρασμό, κι έστιψα μέσα ένα ολόκληρο λεμόνι.

στο μεταξύ αποστείρωσα βαζάκια, έβαλα μέσα το καυτό chutney και τ' άφισα γυρισμένα ανάποδα ώσπου να κρυώσουν.

θα ακολουθήσω τη συμβουλή που λέει "άστο στο ψυγείο να ωριμάσει τουλάχιστον γιά δυό μήνες"

και σκέφτομαι ότι θα μας συντροφέψει κοντά στα Χριστούγεννα...



καλό σε ό, τι κάνετε !



Υ. Γ.

μας ήρθε η παρακάτω χρήσιμη ενημέρωση
γιά το ΕΘΝΙΚΟ μας προϊόν, 
την Κορινθιακή σταφίδα :



Αυτό το γνωρίζατε για την κορινθιακή (μαύρη) σταφίδα;
Από κλινικές μελέτες που είναι ήδη δημοσιευμένες σε έγκριτα, διεθνή, επιστημονικά περιοδικά,αποδεικνύεται ότι από την ένταξή της κορινθιακής σταφίδας στην καθημερινή διατροφή υπάρχει σημαντική μείωση στην αρτηριακή πίεση, δημιουργείται «ασπίδα» ενάντια στα καρδιαγγειακά νοσήματα, μειώνεται η «κακή» χοληστερίνη, παρατηρείται θετική επίδραση στην υγεία των καπνιστών και στα πλαίσια μια ισορροπημένης διατροφής δεν υπάρχει καμία αρνητική επίδραση στους διαβητικούς!
Μάθετε περισσότερα εδώ:
https://greekraisins.wordpress.com/
https://www.facebook.com/groups/1407610409456088/
http://goo.gl/GdRG1R










Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016

καλοκαιρινό γλύκισμα

παγωτό με μαρέγκες, ροδάκινα και καραμέλα !

(εύκολο!)
photos
ερασι τέχνης



θα χρειαστούμε :

παγωτό ή καϊμάκι
μπεζέδες (μαρέγκες)
ροδάκινα
ζάχαρη


σε μεγάλο αντικολλητικό τηγάνι ρίχνουμε μιάμιση κούπα ζάχαρη.
ανοίγουμε σιγανά τη φωτιά κι ανακατεύουμε λίγο με ξύλινη κουτάλα, έως ότου γίνει η ζάχαρη καραμέλα. 

στο μεταξύ, καθαρίζουμε τα ροδάκινα και τα κόβουμε σε φέτες, όχι πολύ λεπτές.


όταν η καραμέλα είναι έτοιμη (να μη γίνει κατάμαυρη), ρίχνουμε μέσα τα ροδάκινα και κουνάμε λίγο το τηγάνι.




τα ροδάκινα σιγά σιγά αφίνουν τα ζουμάκια τους, μαλακώνουν, ανακατεύονται με την καραμέλα και καραμελώνουν κι αυτά.




τα ροδάκινα πρέπει να ψηθούν και να καραμελώσουν, χωρίς να λιώσουν.
όταν τα δούμε ότι έγιναν, τα κατεβάζουμε απ' τη φωτιά και τ' αφίνουμε να κρυώσουν μέσα στο ζουμάκι τους.
αυτήν τη διαδικασία την κάνουμε μερικές ώρες πριν σερβίρουμε το γλυκό, ώστε να κρυώσουν τα φρούτα σε θερμοκρασία δωματίου.

5' πριν σερβίρουμε το γλυκό, βγάζουμε το παγωτό απ' την κατάψυξη.

ετοιμάζουμε πιατέλα λίγο βαθουλή.

αν οι μπεζέδες μας είναι μεγάλοι, τους σπάμε λίγο με τα χέρια μας.
αν είναι μικροί, τους στρώνουμε στην πιατέλα κατευθείαν.
από πάνω αραδιάζουμε με κουτάλι το παγωτό
και στη μέση της πιατέλας τοποθετούμε τα ροδάκινα με την καραμέλα.





σερβίρουμε αμέσως,
βάζοντας σε κάθε πιάτο μπεζέ, παγωτό, ροδάκινο και σάλτσα καραμέλας.





είναι μιά σύνθεση καλοκαιρινή και δροσερή.
αν αγοράσουμε το παγωτό και τις μαρέγκες γίνεται και εύκολο γλύκισμα.
φυσικά, αν έχουμε κέφι και υπομονή, μπορούμε να τα παρασκευάσουμε και μόνοι μας.



το γλυκό έφτιαξαν
ο Στέλιος και η Κατερίνα


καλό
σε ό, τι κάνετε !












Τρίτη, 9 Αυγούστου 2016

μουσακάς

ο καλοκαιρινός, εθνικός μας μουσακάς !

photos
ερασι τέχνης



Γιά ένα μεγάλο ταψί φούρνου θα χρειαστούμε :

8 έως 10 μελιτζάνες φλάσκες
ελαφρύ ηλιέλαιο γιά το τηγάνισμα της μελιτζάνας

3/4 μοσχαρίσιο κιμά
λίγο ελαιόλαδο γιά τον κιμά
1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι
1 ή 2 σκελίδες σκόρδο
1 κουτί ντοματάκια
αλάτι, πιπέρι, μιά πρέζα ζάχαρη

και γιά την μπεσαμέλ

10 κ.σ. φυτικό βούτυρο 
10 κ.σ. αλεύρι
γάλα όσο πάρει (πάνω από 1 λίτρο)
2 αυγά
προαιρετικά μοσχοκάρυδο και τριμμένο τυρί



Παίρνουμε μία μία τις μελιτζάνες και με ένα κοφτερό μαχαιράκι καθαρίζουμε αρκετή από την εξωτερική μαύρη φλοίδα τους.

Κατόπιν τις κόβουμε σε στρογγυλές φέτες (όχι πολύ λεπτές).

Έχουμε κοντά μας μιά λεκανίτσα, την γεμίζουμε με νερό, ρίχνουμε μέσα αλάτι και τις κομμένες φέτες μελιτζάνες. Τις αφίνουμε λίγη ώρα βουτηγμένες στο αλατόνερο.
Αυτό το κάνουμε, γιατί συχνά οι μελιτζάνες είναι πικρές. Έτσι, με το νερό και το αλάτι τις ξεπικρίζουμε.

Στη συνέχεια, τις ρίχνουμε σε ένα μεγάλο σουρωτήρι να στραγγίξουν απ' τα νερά.


Παίρνουμε ένα μεγάλο τηγάνι, βάζουμε ηλιέλαιο , στρώνουμε μέσα μιά στρώση μελιτζάνες κι αρχίζουμε να τηγανίζουμε.

Εδώ ανοίγω παρένθεση, γιά να σημειώσω :

- Πολλές νεώτερες συνταγές, στοχεύοντας σε πιό υγιεινή διατροφή, προτείνουν να ψήσουμε τις μελιτζάνες στο φούρνο, αντί να τις τηγανίσουμε.
Το ακούω με προσοχή, φυσικά όποιος θέλει θα το κάνει, αλλά εγώ προτείνω τηγάνισμα.
Θαρρώ, ότι η μελιτζάνα γιά να νοστημίσει χρειάζεται τηγάνι.
Εξάλλου, πόσες φορές μέσα στο καλοκαίρι θα φτιάξουμε σπιτικό μουσακά και θα περιπέσουμε στο ... ανθυγιεινό αμάρτημα της τηγανητής μελιτζάνας; Πάνω από ΜΙΑ φορά ; ! 




Τηγανίζοντας ελαφρά τις μελιτζάνες (αυτή είναι και η πιό κοπιαστική φάση του μουσακά), έχουμε δίπλα μας ένα ταψάκι στρωμένο με χαρτί κουζίνας, όπου τοποθετούμε τις τηγανισμένες μελιτζάνες γιά να στραγγίζουν το λάδι τους.

Όταν το τηγάνισμα της μελιτζάνας τελειώσει, παίρνουμε το ταψί του φούρνου και στρώνουμε μιά στρώση σε όλον τον πάτο του.



Το αφίνουμε λίγο στην άκρη και ετοιμάζουμε τον κιμά.

Σε βαθύ τηγάνι κόβουμε ένα ξερό κρεμμύδι, το γυρίζουμε με λίγο ελαιόλαδο, τσιγαρίζουμε εκεί μέσα και τον κιμά, ψιλοκόβουμε το σκόρδο, γυρίζουμε λίγο, ρίχνουμε την ντομάτα, αλατοπιπερώνουμε, ρίχνουμε μιά στάλα ζαχαρίτσα κι αφίνουμε λίγο, να ψηθεί ο κιμάς.

Όταν τελειώσει κι αυτό, στρώνουμε τον κιμά στο ταψί, πάνω απ' τις μελιτζάνες.



Συνεχίζουμε στρώνοντας τις υπόλοιπες μελιτζάνες πάνω από τον κιμά.

* Αν μας αρέσει - ή αν μας λείψουν λίγες μελιτζάνες -, μπορούμε να τις αντικαταστήσουμε με τηγανητές πατάτες, κομμένες σε φέτες.



Αφίνουμε το ταψί γιά λίγο στην άκρη και φτιάχνουμε την μπεσαμέλ.


Σε κατσαρόλι βάζουμε να λυώσει το βούτυρο, 
ρίχνουμε κατόπιν το αλεύρι ανακατεύοντας με σύρμα διαρκώς, ως να ενωθούν τα δυό υλικά,
κι ύστερα αρχίζουμε λίγο λίγο να προσθέτουμε όσο γάλα χρειαστεί,
ανακατεύοντας με το σύρμα ασταμάτητα και βαθειά,
ως να γίνει μιά ωραία κρέμα, καθόλου σφιχτή. Αυτό θα πάρει λίγα λεπτά.

Τραβάμε την κρέμα απ' τη φωτιά, την αλατοπιπερώνουμε, αν θέλουμε τρίβουμε μέσα και λίγο μοσχοκάρυδο,
χτυπάμε σε πιάτο 2 αυγά και τα ρίχνουμε στην μπεσαμέλ ανακατεύοντας συνέχεια,
αν θέλουμε ρίχνουμε μέσα και λίγο τριμμένο τυρί.

Τέλος, ρίχνουμε την μπεσαμέλ στο ταψί μας -να πάει παντού-
και φουρνίζουμε (επιτέλους!) τον μουσακά, στους 200', γιά μιά ώρα, ως να ψηθεί καλά από πάνω η κρέμα.

Κλασικό, παραδοσιακό και πεντανόστιμο φαγάκι είναι, μα μπελαλίδικο.
Γι αυτό στα σπίτια σήμερα δεν είναι συχνό. 
Μπορούμε να το φτιάξουμε σε ένα γιορτινό τραπέζι ή κάποια φορά σαν ωραίο φαγητό της Κυριακής !





να είναι καλό
ό, τι φτιάχνετε !








Κυριακή, 7 Αυγούστου 2016

chatney δαμάσκηνο

chatney

- σαν το καλό κρασί, το chatney θέλει κι αυτό τον χρόνο του...-
photos
ερασι τέχνης




Η βασική ιδέα chatney, 
είναι ένα ανακάτεμα από φρούτα ή λαχανικά -ή και τα δύο μαζί-, στα οποία προσθέτουμε μπαχαρικά και ζάχαρη, τα βράζουμε μέσα σε ξύδι, ως να πάρουμε τελικά σε υφή μιά μαρμελάδα.

Η μαρμελάδα αυτή, μάλλον γλυκόξινη, ταιριάζει πολύ καλά με τα λευκά κρέατα και τα πουλερικά,
γιά παράδειγμα μπορούμε να την σερβίρουμε δίπλα σε φέτες από ψητό χοιρινό, 
σε φέτες από ψητή γαλοπούλα, κοτόπουλο ή κυνήγι,
με καπνιστά αλλαντικά και λουκάνικα,
κάποιοι συνοδεύουν με αυτήν και ψάρια
κάποιοι και συκώτι.

Πρόκειται γιά Βρετανική σπεσιαλιτέ, φερμένη φυσικά από τα χρόνια της αποικιοκρατίας στις Ινδίες.


Οι γνώστες λένε
ότι γιά να πετύχει σωστά ένα chatney υπάρχει κανόνας :

γιά κάθε 1 κιλό φρούτα ή λαχανικά -ή και τα δυό μαζί-, 

- καλό είναι (όχι υποχρεωτικό!) τα 250 έως 350 γραμμάρια να είναι αποξηραμένος καρπός 
(γιά παράδειγμα, όταν φτιάχνουμε chatney με φρέσκα σύκα, στο κιλό, τα 250 - 350 γραμ να είναι ξηρά σύκα) 

- περίπου 20 ml ξύδι (πολλοί χρησιμοποιούν ξύδι από μήλο)

- περίπου 200 γραμ ζάχαρη (πολλοί χρησιμοποιούν καστανή ζάχαρη ή και πετιμέζι)   

- 1 κουταλάκι του καφέ αλάτι

- τουλάχιστον 1 κουταλάκι του καφέ μπαχαρικά 


Υπάρχει και άποψη που λέει, 
ότι τα αυθεντικά chatneys περιέχουν όπωσδήποτε μιά καλή ποσότητα από φρέσκια πράσινη, καυτερή πιπερίτσα.


Η εμπειρία λέει, 
ότι στα περισσότερα chutneys φρούτων ταιριάζει πολύ καλά το κρεμμύδι.


Οι Βρετανοί θέλουν το chutney να ωριμάζει τουλάχιστον γιά δυό μήνες, πριν ανοίξουμε το βάζο γιά κατανάλωση. Η γεύση από το ξύδι με τον καιρό απαλύνεται, τα αρώματα γίνονται πιό λεπτά...
Σαν το καλό κρασί, λένε, το chatney θέλει κι αυτό τον χρόνο του...




Όλα τα παραπάνω, 
διότι τις προάλλες βρέθηκα σε περβόλι, απ' όπου μάζεψα 





Βρήκα πρώτα κάτι μικρά, άγρια, στρογγυλά δαμασκηνάκια, σαν κεράσια είναι,
γι αυτό τα μεταχειρίστηκα καθώς ακριβώς τα   








κι έπειτα βρήκα κι έκοψα δαμάσκηνα κανονικά (μαζί κι ένα αχλάδι), ώριμα φρούτα, με τα οποία έφτιαξα το chatney δαμάσκηνο :



- πρώτα έβαλa στο multi κι έκανα σκόνη :
έναν αστεροειδή γλυκάνισο
ελάχιστους σπόρους κάρδαμο
ελάχιστους σπόρους γλυκάνισο

όταν αυτό έγινε σκόνη, πρόσθεσα μέσα φρεσκοτριμμένο πιπέρι, 

λίγη σκόνη γαρύφαλλο,
λίγη σκόνη κανέλα,
ελάχιστη κόκκινη καυτερή πιπεριά (μπούκοβο)

κι άφισα γιά λίγο τα μπαχαρικά στην άκρη.



- έπλυνα τα δαμάσκηνα και τα έκοψα κομματάκια μέσα σε μεγάλο, αντικολλητικό τηγάνι


- μέσα στο ίδιο τηγάνι έκοψα σε φετάκια ένα μεγάλο, ξηρό κρεμμύδι


- ψιλοέκοψα από πάνω δυό σκελίδες σκόρδο


- έριξα πάνω περίπου 200 γραμ καστανή ζάχαρη 


- μισό κρασοπότηρο πετιμέζι


- αρκετό ξύδι από μήλο


- και τα μπαχαρικά.




Έφερα σε βρασμό, κατόπιν χαμήλωσα τη φωτιά ίσα να βράζει, ανακάτευα συχνά με ξύλινη κουτάλα



πήρε γύρω στην μισή ώρα, σιγοβράζοντας να γίνει μιά ωραία μαρμελάδα.

στο μεταξύ είχα αποστειρώσει στον φούρνο βαζάκια, 
έβαλα την καυτή μαρμελάδα στα καυτά βάζα (αυτή είναι δουλειά που χρειάζεται ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ !)
έκλεισα σφιχτά, τα γύρισα ανάποδα και τα άφισα έτσι να κρυώσουν ως την επόμενη μέρα.

η γεύση του είναι πολύ καλή




θα ακολουθήσω τη συμβουλή και θα αφίσω το chutney να ωριμάσει στο ψυγείο τουλάχιστον γιά δυό μήνες, πριν το ανοίξω.




καλό σε ό, τι κάνετε !







Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2016

μους λεμόνι

Μους Λεμόνι

-θα  μπορούσες να την πεις και κρέμα, μα είναι πιό ανάλαφρη από κρέμα-

photos
ερασι τέχνης

θα χρειαστούμε :

500 γραμ γιαούρτι στραγγιστό
1 κουτί ζαχαρούχο γάλα
χυμό και ξύσμα από 3 μεγάλα, ακέρωτα λεμόνια


Με μίξερ χειρός, μέσα σε βαθύ μπωλ χτυπάμε μερικά λεπτά το ζαχαρούχο γάλα.
Προσθέτουμε το στραγγισμένο γιαούρτι συνεχίζοντας το χτύπημα.
Προσθέτουμε σιγά σιγά τον χυμό λεμονιού και το ξύσμα (κρατάμε μιά στάλα ξύσμα γιά να το ρίξουμε κατόπιν από πάνω)

Χτυπάμε ακόμα γιά μερικά λεπτά.
Το μοιράζουμε σε μπωλάκια ή σε ωραία γυάλινα ποτήρια.

Προσθέτουμε από πάνω λίγο ξύσμα.

Είναι ένα γλύκισμα απλό, ανάλαφρο και δροσερό.
Αν έχετε φρέσκα, μυρωδάτα λεμόνια, φτιάξτε το !


καλό
σε ό, τι κάνετε !








Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2016

Kirsch

Φτιάχνουμε Kirsch ;



Όσο είναι ακόμα η εποχή των κερασιών !  

Κι όσο ακόμα έχουμε τον καλοκαιρινό ήλιο !


Storytelling

Η ιστορία λέει, ότι η απόσταξη του κερασιού ξεκίνησε το 1680, στη Γαλλία.

Ο ιστορικός, τον 18ο αι., έγραφε :
"στην περιοχή  Franche-Comté





υπάρχει ένα είδος δέντρου, μια αγριοκερασιά 
- cerisier des oiseaux  (κερασιά των πτηνών)
που όταν αποστάξουμε τον καρπό της, μας δίνει ένα ποτό (οινόπνευμα) 
διαυγές και πεντακάθαρο σαν νερό , αλλά εξαιρετικά δυνατό !"

Οι Γερμανοί το ονομάζουν Kirschen wasser  - νερό των κερασιών (Kirsche είναι το κεράσι) και η λέξη Kirsch τελικά είναι συντομογραφία.

Η οργανωμένη απόσταξη του ποτού από αγρότες παραγωγούς ξεκίνησε το 1820

Το Kirsch κανονικά σερβίρεται ως χωνευτικό. Στους τόπους παραγωγής του, οι οικογένειες φυλάν πάντα κάποιο μπουκάλι για τις καλές οικογενειακές συγκεντρώσεις, γέννηση παιδιών, γενέθλια, γάμους.

Ακόμα, υπάρχει η συνήθεια να σταλάζουν μια γουλιά ποτό στο φλυτζάνι τους με τον ζεστό καφέ.

Το Kirsch το χρησιμοποιούμε όταν ετοιμάζουμε  fondue  τυριού,
όταν θέλουμε να δώσουμε άρωμα σε , κρέμες, παγωτά κ.τ.λ.





Νομίζω  ότι  ποτό Kirsch δεν πολυσυνηθίζουν  να φτιάχνουν στα σπίτια.

Έχει τις δυσκολίες του.

Εγώ θα ξεπεράσω το ότι με βασάνισε το σπάσιμο των κουκουτσιών – τα κουκούτσια του κερασιού είναι πολύ μικρά και φυσικά δεν τα πιάνει ο καρυοθραύστης.
Τα έσπασα λοιπόν με μια πέτρα κι όλη η κουζίνα έγινε χάλια, από το πάτωμα ως το ταβάνι παντού  σπασμένα κουκούτσια...





Θα ξεπεράσω ακόμα το ότι το ποτό για να ωριμάσει χρειάζεται να μείνει τουλάχιστον 4 μήνες στον ήλιο. Ας έχουμε και υπομονή…



Ο πραγματικά ανασταλτικός παράγοντας για μένα , 
αυτό που με κάνει να διστάζω και να το σκέφτομαι, 
είναι ότι  η ψίχα του κουκουτσιού που χρησιμοποιούμε, 
το αμύγδαλο από τα κουκούτσια του κερασιού 
περιέχει υδροκυάνιο !

Βλέπετε, δεν είναι όλα τα ωραία πράγματα αθώα !

Και ναι μεν η βιομηχανική παραγωγή μπορεί και λύνει ασφαλώς τέτοιου είδους προβλήματα, μπορούμε όμως να τα λύσουμε ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ μόνοι μας εμείς, στο σπίτι ;

Χημικός δεν είμαι, το κουβέντιασα όμως με χημικό...
Πολλά κουκούτσια έχουν υδροκυάνιο, όπως π.χ. και το κουκούτσι του βερίκοκου, με το οποίο φτιάχνουμε το amaretto . 
Χρειάζεται πάντα μιά προσοχή... Δεν πίνουμε μιά ολόκληρη μπουκάλα λικέρ !



Τέλος,
αφού βρήκα δύο συνταγές πολύ παλιές για σπιτικό Kirsch, είπα θα δοκιμάσω να το φτιάξω.
Προσεκτικά...

Θα σας τις γράψω και τις δύο, για να μπορείτε, αν θέλετε,  να επιλέξετε.
Μετά, θα σας πω πώς θα το φτιάξω εγώ.


Συνταγή πρώτη :

30 γραμμάρια κουκούτσια κερασιών

2 λίτρα κονιάκ ή όποιο οινόπνευμα από απόσταξη φρούτων
λίγα κουκούτσια βερίκοκου
250 γραμμάρια σιρόπι


Σπάζουμε όλα τα κουκούτσια , τα βάζουμε σε μιά γυάλα και προσθέτουμε μέσα και το ποτό.

Κλείνουμε ερμητικά και αφίνουμε τη γυάλα στον ήλιο, όπου το ποτό θα ψηθεί τουλάχιστον γιά 6 βδομάδες.
Κατόπιν το φιλτράρουμε.
Προσθέτουμε 250 γραμμάρια σιρόπι 30 ο
Το φιλτράρουμε και το βάζουμε σε μπουκάλια.




Συνταγή δεύτερη :


- 125 γραμμάρια κουκούτσια κερασιών (ημέρας ! - όχι παλιά)

- κονιάκ ή όποιο οινόπνευμα από απόσταξη φρούτων


Σπάζουμε τα κουκούτσια των κερασιών και τα βάζουμε σε μιά γυάλα.

Γεμίζουμε τη γυάλα με το αλκοόλ και το αφίνουμε στον ήλιο να ψηθεί γιά 4 μήνες.
Κατόπιν φιλτράρουμε και βάζουμε σε μπουκάλια. Κλείνουμε ερμητικά.




Συνταγή που ξεκίνησα εγώ :

(κάνω έναν συνδυασμό από τις δύο προηγούμενες)


- έσπασα 125 γραμμάρια κουκουτσιών, που τα μάζευα στο ψυγείο επί 2-3 μέρες.

υποθέτω ότι δεν υπάρχει ειδικό εργαλείο γιά να σπάσουμε τόσο μικρά κουκουτσάκια. έτσι, βρήκα μιά βαρειά πέτρα, και τα έσπασα πάνω στον ξύλινο πάγκο της κουζίνας, αφού πρώτα έβαλα από κάτω μιά χοντρή πλαστική βάση.

- έσπασα και καμμιά δεκαριά κουκούτσια βερίκοκου - αυτά σπάζουν εύκολα με τον καρυοθραύστη.


- έριξα όλα τα σπασμένα κουκούτσια (μαζί με τα τσόφλια) μέσα σε μιά μεγάλη γυάλα, που κλείνει αεροστεγώς, με λάστιχο.







- έριξα μέσα στη γυάλα 2 μπουκάλια βότκα. βότκα είχα. 

αν είχα γκράπα ή κονιάκ ή τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο αυτά θα έριχνα, όμως είχα βότκα και αυτήν έριξα.

- έκλεισα καλά τη γυάλα και την άφισα στον ήλιο. θα μείνει έτσι γιά 4 μήνες, Ιούλιο, Αύγουστο, Σεπτέμβρη, Οκτώβρη.


το επόμενο στάδιο, θα γίνει λοιπόν κατά μήνα Οκτώβρη, προς το τέλος.


- θα φιλτράρω μία φορά όλο αυτό.


- θα φτιάξω ένα σιρόπι από 700 ml νερό και 700 γραμμάρια ζάχαρη.

θα το βράσω χαμηλά γιά 7' - 10' , θα κρυώσει και θα το αναμείξω με το ποτό.

- θα φιλτράρω πάλι μία ή δύο φορές και θα βάλω σε μπουκάλια.



* ίσως το σιρόπι 700 - 700 σας φανεί πολύ, όμως και τα 125 γραμ κουκούτσια (με το αντίστοιχό τους υδροκυάνιο !) είναι πολλά , και οι δυό μπουκάλες βότκα είναι δυνατές...
η ζάχαρη, ως αντίδοτο, εξουδετερώνει αρκετά το δηλητήριο.
έτσι θαρρώ, με το σιρόπι όλο αυτό θα μαλακώσει.

θα δοκιμάσουμε το τελικό ποτό σιγά - σιγά, γουλιά - γουλιά, προσεκτικά και με μέτρο.
ε, κι αν δεν έχει γίνει σωστό, ας αποτύχουμε ...
(μήπως η πρώτη αποτυχία θα είναι ή η τελευταία ;! ) 






θα σας γράψω κάτι όμορφο,
που λεν οι ειδικοί στις κερασιές, 
οι Ιάπωνες,
όταν αυτές ανθίζουν
με τα περίφημα λευκά τους άνθη :

"αν θέλεις, λένε, 
να φέρεις κοντά σου αυτόν (ή αυτήν) που θέλει η καρδιά σου,
όταν ανθίσουν οι κερασιές
να δέσεις πάνω σ' ένα κλαδί




εύχομαι κάθε επιτυχία !