Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

Μαύρο σταφύλι με κουκούτσι, ωραία μαρμελάδα !

photos
ερασι τέχνης





Σχετική μαρμελάδα έχουμε ξαναπροτείνει, .

Την βελτίωσα όμως !
και (σημαντικό) την απλοποίησα !

Μάζεψα πάλι απ' την κληματαριά ένα σφιχτό, ψιλόρωγο μαύρο σταφυλάκι.
Βιολογικό, σχεδόν άγριο...




Δεν μου κάνει καρδιά να τ' αφίνω να χάνεται πάνω στο κλήμα, παρ' όλο που είναι γεμάτο κουκούτσια, και με δυσκολεύει...
Η γεύση του είναι καλή. Γλυκούτσικο και σπιρτόζο. Ίσως να είναι ξινόμαυρο, ίσως κάποια άλλη ποικιλία. Δεν γνωρίζω...

Μιά φορά, είχα λιώσει το σταφύλι με τις μπουνιές .
Άλλη φορά, το είχα λιώσει με το presse légumes γιά να πάρω τον καθαρό του πολτό.




είναι κουραστικά όμως γιά τα χέρια και τα δυό παραπάνω συστήματα...

έτσι, μιάς και η ανάγκη τέχνας κατεργάζεται, είπα σήμερα να δοκιμάσω αλλιώς...

χώρισα πρώτα τις ρώγες απ' τα κοτσάνια

έριξα κατόπιν όλες μαζί τις ρώγες στον κάδο του μίξερ και το άφησα να τις αλέσει γιά 2-3 λεπτά.

έτσι απλά πήρα όλον τον πολτό του σταφυλιού.

έριξα τον πολτό μέσα σε μεγάλο σουρωτήρι, έχοντας βάλει από κάτω μιά καθαρή λεκανίτσα. 
μέσα στο σουρωτήρι έμειναν όλα τα κουκούτσια και οι φλοίδες. 

έτσι :







τα ζούπηξα και λίγο με το χέρι μου και στράγγισαν εντελώς. όλος ο καθαρός χυμός του σταφυλιού έμεινε μέσα στην λεκάνη.
φυσικά, αυτός ο τρόπος δεν με δυσκόλεψε καθόλου. είναι απλούστατος.

μέτρησα κατόπιν σε μεγάλη κατσαρόλα 4 ποτήρια χυμό σταφυλιού, 
3 ποτήρια ζάχαρη, 
έβαλα μέσα κι ένα ξύλο κανέλας και το έφερα σε βρασμό.
δεν πήρε πολλήν ώρα να ωριμάσει η μαρμελάδα... περίπου μισή...
προς το τέλος έριξα μέσα λίγο ουίσκι κι έστιψα 1 λεμόνι.

είχα έτοιμα, αποστειρωμένα βαζάκια κι έβαλα την μαρμελάδα μέσα, κατά την γνωστή μέθοδο...
δοκίμασα και μισή μικρή κουταλιά. θαρρώ έγινε μιά εξαιρετικά καλή μαρμελάδα σταφύλι, το ουίσκι "ακούγεται" ελαφρά, έγιναν μόλις δύο βαζάκια αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία, θα την ανοίξω τον χειμώνα στην πρώτη ευκαιρία, δίπλα σε τυριά και σε ψωμάκια.




καλό
σε ό, τι κάνετε !






Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Μουσταλευριά με πετιμέζι

Μουσταλευριά με Πετιμέζι

photos
ερασι τέχνης


Με το πετιμέζι δεν είχα από πάντα, να πω την αλήθεια, κάποια ιδιαίτερη εξοικείωση, όπως συμβαίνει με άλλα υλικά και με άλλα τρόφιμα...
Τα τελευταία χρόνια έχω την τύχη να μου προσφέρουν πετιμέζι, ο Γιώργος μας,  καθώς και η κυρία Μαρία, η μητέρα της φίλης road art ist. 
Και οι δύο το φτιάχνουν μόνοι τους, σπιτικά καμωμένο προϊόν, κι αισθάνομαι αληθινή υποχρέωση όταν μου χαρίζουν ! 

Εδώ θα σας πω πώς χρησιμοποίησα το πετιμέζι γιά να φτιάξω
και μιά επόμενη φορά θα σας πω πώς το χρησιμοποίησα σε μουστοκούλουρα.


Γιά να φτιάξουμε λοιπόν μουσταλευριά με πετιμέζι, 
γιά 4 μπωλάκια ή μία μικρή πιατελίτσα, χρειαζόμαστε :

1 γεμάτο ποτήρι πετιμέζι
1 γεμάτο ποτήρι νερό
2 κουταλιές της σούπας γεμάτες (φουσκωτές) λεπτό σιμιγδάλι

λίγο σουσάμι καβουρδισμένο
λίγο χοντροκομμένο καρύδι και
κανέλα

ή,

αν προτιμάτε την μουσταλευριά με αλεύρι,
αντί γιά σιμιγδάλι θα βάλετε 2 κ.σ. φουσκωτές αλεύρι.


Σε κατσαρόλι ρίχνουμε το πετιμέζι, το νερό, το σιμιγδάλι ή το αλεύρι,
βάζουμε πάνω στη φωτιά
και με το σύρμα ανακατεύουμε συνέχεια, δίχως να σταματάμε.







Παίρνει λίγα λεπτά, ως να πήξει η κρέμα.

Την βάζουμε σε μπωλάκια, αν θέλουμε φτιάχνουμε διπλή δόση.





Σκορπίζουμε από πάνω λίγο καβουρδισμένο σουσάμι, χοντροσπασμένα καρύδια και κανέλα.



Καλή απόλαυση !






Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

προβατίνα

προβατίνα 

- ή αλλιώς "χοντρό" -

στην κατσαρόλα !






αν ζείτε σε περιοχή που το είδος ευδοκιμεί και συνηθίζεται
ή, αν έχετε δικό σας καλό χασάπη που εμπιστεύεστε, 
ζητήστε του κρέας χοντρό γιά κατσαρόλα και δοκιμάστε το !


δεν μπόρεσα
 να σας στείλω φωτογραφίες της συνταγής,
γιατί η φωτογραφική μηχανή χάλασε...
θα περιγράψω όμως με λεπτομέρεια...

θα χρειαστούμε :

προβατίνα κομμένη σε ωραίες μερίδες
φρέσκες ντομάτες γιά σάλτσα (μπορείτε αν θέλετε και λίγο πελτέ)
ελαιόλαδο
μερικές σκελίδες σκόρδο
2-3 ξερά κρεμμύδια
κρασί ή ένα σφηνάκι ρακή
1 ξύλο κανέλα
1 δαφνόφυλλο
λίγους κόκκους μαυροπίπερο και μπαχάρι
αλατοπίπερο




πρώτα πλένουμε καλά τα κομμάτια του κρέατος.

το βάζουμε σε κατσαρόλα σκέτο, με αρκετό νεράκι, το φέρνουμε σε βρασμό και ξαφρίζουμε σχολαστικά. 
το αφίνουμε έτσι να βράσει γιά μιάν ώρα, κατόπιν το σουρώνουμε μέσα σε ένα σκεύος, γιά να κρατήσουμε το ζωμό του βρασμού.
αφίνουμε γιά λίγο το κρέας στο σουρωτήρι, να στραγγίξει εντελώς.

ξεπλένουμε πρώτα την κατσαρόλα που βράσαμε το κρέας, γιά να απομακρύνουμε τυχόν τρίμματα και μικρά κοκκαλάκια.
βάζουμε κατόπιν μέσα ελάχιστο λάδι, γιατί το πρόβειο είναι το ίδιο παχύ, και ρίχνουμε να τσιγαρίσουμε τα κομμάτια που έχουμε στραγγίξει.

κόβουμε μέσα και τα ξερά κρεμμύδια, ψιλοκόβουμε το σκόρδο, τα γυρίζουμε λίγο, σβήνουμε με το κρασάκι ή την ρακή, ρίχνουμε την ντομάτα, τη δάφνη, τους κόκκους πιπέρι και μπαχάρι, μιά πρέζα ζάχαρη, αλατοπιπερώνουμε, με μιά κουτάλα ρίχνουμε απ' τον ζωμό που έχουμε κρατήσει, το φέρνουμε να πάρει δυνατό βρασμό κι αμέσως χαμηλώνουμε τη φωτιά και σκεπάζουμε καλά την κατσαρόλα, να βράζει στην πιό χαμηλή θερμοκρασία σκεπασμένο γιά δυό τουλάχιστον ακόμα ώρες.

παρακολουθούμε, και αν ο ζωμός στην κατσαρόλα λιγοστέψει πολύ, προσθέτουμε απ' αυτόν που έχουμε κρατήσει.
στο τέλος του βρασμού, πρέπει να έχουμε μιά καλή σάλτσα κοκκινιστού.

όταν τσιμπάμε το κρέας με το πηρούνι κι είναι πολύ μαλακό, είναι έτοιμο.

νομίζω, σαν συνοδευτικό, του ταιριάζουν τα ζυμαρικά, κριθαράκι, χυλοπίτες κ.τ.λ.

αν θέλουμε, τραβάμε το κρέας έξω, σε μιά πιατέλα, προσθέτουμε στην σάλτσα από το ζωμό του και ρίχνουμε εκεί μέσα να βράσουν το κριθαράκι, οι χυλοπίτες ή τα μακαρόνια. 
πρέπει να θυμόμαστε, ότι το ζυμαρικό, π.χ. το κριθαράκι, αν μείνει γιά ώρα μέσα στην κατσαρόλα, πίνει όλο το ζουμί και, κατά τη γνώμη μου, το φαγητό χαλάει...
γι αυτό, το βράζουμε λίγην ώρα πριν το σερβίρουμε και το κρατάμε al dente μέσα σε λίγο ζουμάκι, γιατί φουσκώνει μόνο του...


το πρόβειο κρέας, υγιεινό λένε, φτιάχνει ένα καλό φαγητό, κατά παράδοση σε πολλά μέρη της Ελλάδας.
αν σας αρέσουν οι δοκιμές, όταν το βρείτε, δοκιμάστε το !



καλό
σε ό, τι κάνετε !







Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Πίτα Πωγωνίσια - Κασόπιτα !

Πίτα Ηπειρώτικη, από το Πωγώνι !



Την πίτα έφτιαξε η φίλη μου η Depy.

Την αυθεντική συνταγή, της έδωσε η κυρία Λύκα, 
που είναι από το Πωγώνι !


Υλικά :

1 φλυτζάνι λάδι
2 αυγά
1 κεσεδάκι γιαούρτι
1 πακέτο (1/2 κιλό) φαρινάπ
1/2 κιλό φέτα
1 περίπου φλυτζάνι νερό



Χτυπάμε πρώτα καλά το λάδι με τα αυγά, να αφρατέψουν.
Προσθέτουμε κατόπιν το γιαούρτι, να ενωθεί κι αυτό και μετά το αλεύρι, συνεχίζοντας να χτυπάμε ως να γίνει ένας χυλός λείος, ούτε σφιχτός, ούτε πολύ νερουλός.
Αν ο χυλός είναι σφιχτός, προσθέτουμε σιγά-σιγά νεράκι, ως να τον φέρουμε εκεί που θέλουμε. (Θα χρειαστεί όπωσδήποτε νερό, περίπου 1 ή και 1,5 κούπα...)

Με το χέρι μας τρίβουμε τη φέτα και την σπάζουμε σε μικρά κομματάκια.
Την ρίχνουμε μέσα στον χυλό. 

Παίρνουμε το μεγάλο ταψί του φούρνου. Υπολογίζουμε το μέγεθος του ταψιού, όταν ρίξουμε το υλικό μας μέσα, να μην είναι πιό ψηλό από 1,5 - 2 πόντους, γιατί η πίτα πρέπει να γίνει σχετικά λεπτή.

Βουτυρώνουμε το ταψί και το αλευρώνουμε ελαφρά, όπως κάνουμε στο κέϊκ, γιά να μη μας κολλήσει η πίτα στο ταψί ή, απλά λαδώνουμε ένα αντικολλητικό ταψί.
Φυσικά, η φίλη μου η Depy κι εγώ, που είμαστε πρακτικές και ... εκτιμούμε την ευκολία (!), προτείνουμε, αντί γιά βουτύρωμα, να στρώσουμε μέσα στο ταψί λαδόκολλα και να ρίξουμε τον χυλό πάνω στη λαδόκολλα.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στο 200', γιά 45' περίπου λεπτά, ως να δούμε να ξεροψηθεί η επιφάνεια της πίτας.

Όταν την κατεβάσουμε, κόβουμε σε κομμάτια και... απολαμβάνουμε !




Πρόκειται γιά μιά αυθεντική, καλή και εύκολη συνταγή !
Σας παροτρύνω να την φτιάξετε, 
δίνοντας μιά προσοχή στις λεπτομέρειες.








Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Pêche Melba


Pêche Melba !



Διάσημη Αυστραλή σοπράνο κολορατούρα (υψίφωνος ?)
προς τιμήν της οποίας, 
το 1899, ο Γάλλος ζαχαροπλάστης Αύγουστος Escoffier
δημιούργησε το παγωτό Pêche Melba !






(δυστυχώς, η φωτογραφική μου μηχανή χάλασε και δεν μπορώ να δημοσιεύσω δικές μου φωτογραφίες της συνταγής… είναι απλό όμως και θα το περιγράψω αναλυτικά για να το φτιάξετε)


Η βασική ιδέα είναι :

-ποσαρισμένα ροδάκινα
-παγωτό βανίλια
-σάλτσα από κόκκινα φρούτα (φραμπουάζ βασικά, αλλά μπορείτε να βάλετε κι άλλο κόκκινο φρούτο…)
-σαντιγύ (η σαντιγύ δεν υπήρχε στην αρχική συνταγή, προστέθηκε αργότερα) και
-καβουρδισμένα μυγδαλάκια


Ετοιμάζουμε πρώτα όλα τα παραπάνω υλικά και κατόπιν συνθέτουμε το πιάτο!


Για έξι άτομα θα χρειαστούμε :

μισό κιλό παγωτό βανίλια
6 σφιχτά ροδάκινα
150 – 200 γραμ ζάχαρη
1 βανίλια
κόκκινα φρούτα, λίγη ακόμα ζάχαρη και ½ λεμόνι για να φτιάξουμε την σάλτσα
κρέμα σαντιγύ (σπιτική ή αγοραστή)
μυγδαλάκια ασπρισμένα (φιλέτα ή κομμένα στο multi)


 Ξεκινήστε από τα ροδάκινα.

Ξεπλύνετέ τα καλά, κάτω από τη βρύση.
Βάλτε σε μια κατσαρόλα νερό, να σκεπάζει τα ροδάκινα, ρίξτε μέσα τη ζάχαρη, μια βανίλια και φέρτε σε βρασμό. Μόλις το νερό πάρει βράση βάλτε στην κατσαρόλα τα ροδάκινα και αφήστε τα να βράσουν για 10’.
Κατόπιν σουρώστε τα, αφήστε λίγο να κρυώσουν και με το χέρι σας αφαιρέστε τη φλούδα. Χωρίστε κάθε ροδάκινο στη μέση και κόψτε το σε φετούλες. Αφήστε τα στην άκρη.


Φτιάχνουμε την σάλτσα κόκκινων φρούτων.

Αν έχουμε φραμπουάζ τις λιώνουμε στο multi, τις βάζουμε σε κατσαρολάκι να βράσουν με τη ζάχαρη και μισό στιμμένο λεμόνι.
Μην τις πήξετε πολύ, δεν φτιάχνουμε μαρμελάδα. Φτιάχνουμε μια σάλτσα ή ένα πηχτό σιρόπι.
Το αφήνουμε στην άκρη να κρυώσει.

Εγώ φραμπουάζ δεν είχα, είχα όμως στο ψυγείο μαρμελάδα φράουλα και περσινό ζελέ από κυδώνι. Έβαλα σε κατσαρολάκι το ζελέ κυδωνιού με ½ στιμμένο λεμόνι μέσα, του έδωσα μια βράση , κι αυτό έλιωσε κι έγινε σάλτσα, με την υφή που ήθελα. Έκανε τη δουλειά του μια χαρά !


Τα μύγδαλα

Έχουμε μυγδαλάκια φιλέτα ή χοντροσπάζουμε λευκά αμύγδαλα. Τα βάζουμε σε αντικολλητικό τηγανάκι χωρίς καμμιά λιπαρή ουσία και τ' αφήνουμε να καβουρδιστούν λίγο, γυρίζοντας συνέχεια, για να μη μας καούν.
Τα αδειάζουμε σε πιατάκι να κρυώσουν.


Η σαντιγύ (που δεν είναι και υποχρεωτική, αλλά όμως χαρίζει !…)

Χτυπάμε μια παγωμένη κρέμα γάλακτος ή μια φυτική κρέμα με λίγη άχνη ζάχαρη, ή, απλά χρησιμοποιούμε έτοιμη σαντιγύ…


Συνθέτουμε το γλύκισμα:

Σε φαρδιά ποτήρια με πόδι ή σε μπωλάκια βάζουμε μπάλες παγωτό βανίλια,

από πάνω ή στο πλάϊ τοποθετούμε αρκετές φέτες από τα ποσαρισμένα ροδάκινα (κανονικά αντιστοιχεί ένα ροδάκινο ανά μερίδα),

ραντίζουμε με την σάλτσα κόκκινου φρούτου,

από πάνω σαντιγύ

κι από πάνω τα καβουρδισμένα μυγδαλάκια.


Εγώ χρησιμοποίησα μιά μεγάλη, βαθουλή πιατέλα, 
όπου έβαλα μέσα αρκετές  μπάλες παγωτό, 
όλα τα κομμένα ροδάκινα, 
το κόκκινο σιρόπι, 
την σαντιγύ  
και ο καθένας σερβιρίστηκε με την ποσότητα που ήθελε.

Οφείλω πάντως να πω, ότι ΞΕΧΑΣΑ ΝΑ ΡΙΞΩ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΤΑ ΜΥΓΔΑΛΑ, που είχα φτιάξει!...


Ωραίο παγωτό-γλύκισμα, δεν είμαι σίγουρη αν είναι vintage, το θυμάμαι όμως στην πρώτη γραμμή των ζαχαροπλαστείων, τις δεκαετίες 70-80.

Δοκιμάστε το !




ό, τι κάνετε
καλό να είναι !







Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Κομπόστα με φρέσκα Ροδάκινα

Ετοιμάζουμε το καλοκαίρι μιάν 

ελαφριά Κομπόστα με φρέσκα Ροδάκινα

γιά να την ανοίξουμε τα Χριστούγεννα !





Φυσικά και υπάρχουν στο εμπόριο θαυμάσιες κονσέρβες με ροδάκινα και όλα τα φρούτα, γιά όλον τον χρόνο ! Τα πάντα υπάρχουν στο εμπόριο !

Νομίζω απλά, πως σε εορτές που ακολουθούν μετά το καλοκαίρι, π.χ. στις εορτές των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς, ή, σε μιά όποια μάζωξη, σε γενέθλια, σε μιάν ονομαστική γιορτή, κτλ, είναι άλλο πράγμα να ανοίγεις στους ανθρώπους ένα σιδερένιο κουτί με κομπόστα ροδάκινο μέσα, αγορασμένη από το σούπερ μάρκετ (δε λέω, πολλές φορές τυχαίνει να το κάνουμε κι αυτό...), είναι όμως εντελώς άλλο πράγμα να ξεσφραγίζεις μιάν ωραία γυάλα, με τα δικά σου ροδάκινα μέσα! Θαρρώ, έχει άλλην αξία ...

Και δεν είναι φυσικά θέμα ματαιοδοξίας - τα ταπεινά, ωραία μας φρούτα μιλάμε να συντηρήσουμε...
Όταν μπορούμε, έχει αξία και η δημιουργικότητα, και η φροντίδα των μικρών, ωραίων πραγμάτων, έχει την αξία της και η... μη βαριεστημάρα μας και η... μη ισοπέδωση της καθημερινότητάς μας...
Τέλος, ας είμαστε καλά, κι ας κάνουμε, σε κάθε περίπτωση, ό, τι καλύτερο μπορούμε...





Αγόρασα από την λαϊκή 4 κιλά σκληρά ροδάκινα.
Μη σας φανούν πολλά τα κιλά, όταν τα καθάρισα από φλούδια και κουκούτσια έμειναν 2,5 κιλά, κι όταν τα έβρασα χώρεσαν ίσα ίσα σε ένα βάζο του 1,5 κιλού.

Πήρα λοιπόν 4 κιλά σκληρά ροδάκινα, τα καθάρισα, τα έκοψα σε μεγάλες φέτες, έστιψα μέσα 1 λεμόνι, τα άλειψα καλά με τα χέρια μου και τα ζύγισα.





Έβαλα μέσα σε ένα ταψάκι μιά γυάλα χωρητικότητας 1,5 κιλού, ανοιχτή, πάνω σε βαμβακερή πετσέτα και το έβαλα στο φούρνο γιά αποστείρωση, στους 100', ως να γίνει η κομπόστα.


Σε κατσαρόλα, γιά τα 2,5 κιλά ζυγισμένα ροδάκινα έβαλα 2 λίτρα νερό, 1 κιλό ζάχαρη (ελαφριά κομπόστα φτιάχνουμε, όχι γλυκό κουταλιού!), 1 βανίλια κι ένα ξύλο κανέλας.
Έφερα σε βρασμό το σιρόπι, το άφισα αρκετήν ώρα, να πήξει μόνο του, γιατί τα φρούτα όταν μπουν μέσα θα αφίσουν το ζουμί τους και το σιρόπι θα αραιώσει. Μήτε μπορούμε να τα βράσουμε πολύ, γιά να μη λιώσουν τα ροδάκινα.





Αφήστε το σιρόπι να δέσει μόνο του και κατόπιν ρίξτε το φρούτο.
Στίψτε μέσα και μισό ζουμερό λεμόνι γιά συντήρηση και βράστε τα λίγο, τα φρούτα να μείνουν al dente.




Μόλις η κομπόστα είναι έτοιμη, βγάζουμε προσεκτικά τη γυάλα από τον φούρνο, κατεβάζουμε την κατσαρόλα απ' τη φωτιά και με κουτάλα μεταφέρουμε όλα τα κομμάτια φρούτου μέσα στη γυάλα.
Αφού μεταφέρουμε το φρούτο, γεμίζουμε τη γυάλα μέχρι απάνω με το σιρόπι της κομπόστας, τα φρούτα να σκεπαστούν εντελώς.
Κλείνουμε ερμητικά.
Γυρίζουμε προσεκτικά τη γυάλα ανάποδα, πάνω σε χοντρό χαρτί κουζίνας και το αφίνουμε ως την άλλη μέρα να κρυώσει.
Μετά, στο ψυγείο.






Η καλοκαιρινή ομορφιά μιάς χειμωνιάτικης νύχτας !





*
Μπορούμε, αν θέλουμε, στο τέλος του βρασμού, να ρίξουμε μέσα λίγο αλκοόλ,
γιά παράδειγμα λικέρ amaretto.

*
Υπάρχουν συνταγές, που λεν να κόψουμε το ροδάκινο μόνο στα δύο ημισφαίρια και να του βγάλουμε το κουκούτσι. Μην το επιχειρήσετε, απλά ΔΕΝ γίνεται !




καλό
σε ό, τι κάνετε !







Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

Τάρτα με αχλάδια και ροκφόρ


Αλμυρή τάρτα με αχλάδι και μπλέ τυρί

photos της συνταγής
ερασι τέχνης








Έχουμε μιλήσει πρόσφατα γιά το  , αλλά το θέλει πάλι η εποχή, αφού καλοκαίρι στον ευλογημένο τόπο, απολαμβάνουμε τα ευλογημένα φρούτα του!




Γιά την τάρτα αυτή θα χρειαστούμε :

ένα ταψί 30 cm.


γιά την Pâte brisée 

- 250 γραμ αλεύρι
- 175 γραμ μαλακό βούτυρο
- 1 αυγό
- 5 cl γάλα ή νερό
- μιά πρέζα αλάτι


γιά την γέμιση

- λίγα ώριμα αχλάδια (τα δικά μου ήσαν αγουρωπά, στεγνά και στιφούτσικα, παρ' όλ' αυτά το τελικό αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό!)
- 200 γραμ ροκφόρ (έβαλα 100 γραμ, που μου φάνηκαν αρκετά!)
- 4 αυγά
- μία μικρή κρέμα γάλακτος
- λίγο πιπέρι




Et voilà, 
η μητέρα στην αυλόπορτα καθαρίζει φρέσκα αχλαδάκια...

Τα καθαρίζουμε εξωτερικά και τα ρίχνουμε σε μιά λεκάνη με νερό και λεμόνι, γιά να μη μαυρίζουν.
Τα αφίνουμε λίγο να περιμένουν, ως να φτιάξουμε την ζύμη.





η Pâte brisée 

Κόβουμε το βούτυρο κομματάκια, το ανακατεύουμε στο αλεύρι και ζυμώνουμε με το χέρι μας.
Προσθέτουμε το αυγό, το αλάτι και το γάλα, φτιάχνουμε μιά μπάλα και την βάζουμε στο ψυγείο έως να την χρειαστούμε.
Μπορούμε να φτιάξουμε την ζύμη και από την προηγούμενη μέρα και να την αφίσουμε στο ψυγείο, τυλιγμένη σε διαφανη μεμβράνη. 

ΚΑΝΟΝΙΚΑ , πρέπει να αφίσουμε αυτήν τη ζύμη στο ψυγείο τουλάχιστον γιά 2 ώρες.

Εγώ μόλις την έφτιαξα, βουτύρωσα το ταψάκι μου, έστρωσα με τα δάχτυλα μέσα την ζύμη και το έβαλα γιά ελάχιστο στο ψυγείο, μέχρι να κόψω τα αχλάδια.



Ανάβουμε τον φούρνο στους 200', να ζεσταίνεται.

Κόβουμε τα αχλάδια σε κύβους ή σε λεπτά φετάκια και τα στρώνουμε πάνω στη ζύμη.




Τρίβουμε με το χέρι μας το ροκφόρ ή το μπλέ τυρί που έχουμε και το απλώνουμε πάνω στο αχλάδι.




Χτυπάμε τα αυγά με την κρέμα γάλακτος και βάζουμε πιπεράκι.








Ρίχνουμε τον χυλό στο ταψί.
Αν θέλουμε, τρίβουμε από πάνω λίγη γραβιέρα.





Ψήνουμε στους 200', περίπου γιά 45', μέχρι να ροδοψηθεί η τάρτα. 




Τρώγεται χλιαρή ή σε θερμοκρασία δωματίου.





Το αχλάδι με το ροκφόρ ταιριάζουν.
Είναι λίγο διαφορετικό από τις συνηθισμένες γεύσεις μας, το ένα αψύ, το άλλο γλυκίζει, ετερώνυμα φαίνονται, αλλά πάντως ταιριάζουν καλά.




εύχομαι καλό 
σε ό, τι κάνετε !



ΚΑΙ

σας στέλνω κάτι που δεν γνώριζα,
σχετικά με το αχλάδι,
το έμαθα τώρα
και μου άρεσε !




κοιτάξτε σε αυτόν τον πίνακα του 1526, του Albrecht Durer,
που η Παναγία κρατάει στο αριστερό της χέρι ένα αχλάδι !





σε αυτήν την ελαιογραφία του 1512, πάλι του Durer,

ο Χριστός κρατάει στο χεράκι του το κοτσάνι από ένα δαγκωμένο αχλάδι !





το αχλάδι κάτω δεξιά στον πίνακα 
του Φλαμανδού Jan Gossaert ή Jan Mabuse





το αχλάδι, στον πίνακα του Βενετσιάνου 
 Bellini





το αχλάδι που κρατάει η Παναγία στο χέρι της, στον πίνακα του Φλαμανδού 
Bernard van Orley



Τόσα αχλάδια πιά, την Αναγέννηση, στους πίνακες με την Παναγία και το θείο βρέφος ! ! ! ;

Διάβασα λοιπόν σε αυτό εδώ το blog, 
http://cantfirmuvirts.blogspot.gr/2014/02/blog-post_6.html,

μίαν εξήγηση :

"Το αχλάδι ως σύμβολο της Παναγίας και του Θείου Βρέφους απαντάται συχνά κατά στη βενετσιάνικη αναγεννησιακή τέχνη, 
κατόπιν μιας ερμηνείας του Μπερνάρντο ντι Κιαραβάλε, 
πως η γλυκύτητα της γεύσης 
συμβολίζει τη γλυκύτητα του στόματος και της καρδιάς, 
που αποτελούν, σύμφωνα με τον Άγιο Μποναβεντούρα, 
χαρίσματα των σοφών

Ο Ντύρερ ζωγράφισε αρκετές φορές την "Παναγία με βρέφος με αχλάδι" καθώς ήταν το αγαπημένο του θέμα αλλά και πολλών ευεργετών της Τέχνης οι οποίοι καθόριζαν και τη θεματογραφία".

έτσι εξηγείται !






ωραίες όμως είναι και οι Νεκρές Φύσεις !


Andras Gombar





Bernard Londinsky





και ο πάντα αγαπημένος















και κάτι ακόμα γιά το αχλάδι !


σε αυτό εδώ το blog

διάβασα ότι :


"Στη Γαλλία, η  παράδοση λέει ότι οι ηγέτες που πήγαιναν για την τελετή της στέψης τους,  στον Καθεδρικό Ναό της Notre-Dame de Reims, έπαιρναν σαν  δώρο ένα αχλάδι και ένα ποτήρι σαμπάνια. 
Στις αναφορές συμπεριλαμβάνονται γνωστά ονόματα της ιστορίας,  όπως ο Λουδοβίκος  XV,  ο Λουδοβίκος  XVI και η Μαρία-Λουίζα της Αυστρίας . 
Τα ίδια δώρα πήρε μετά την στέψη του ο Κάρολος Χ, το 1825, ενώ λέγεται ότι  ο δήμαρχος της Reims του είπε: "Εμείς σας  προσφέρουμε ό, τι καλύτερο: Τα κρασιά μας, τα αχλάδια μας και τις καρδιές μας".


κι ακόμα εδώ διάβασα :

"Στην Κίνα, το λουλούδι της αχλαδιάς είναι το σύμβολο 
"του εφήμερου της ύπαρξης", 
επειδή είναι πολύ εύθραυστο  και ευαίσθητο. 

Στην Δύση το αχλάδι θεωρείται  γυναικείο ερωτικό σύμβολο"




Αχλαδόσχημο
φωτογραφία
Man Ray


ή


Βιολόσχημο ;






χαιρετώ σας !