Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

φιλέτο ψαριού ογκρατέν

ογκρατέν θαλασσινών

- κλασική συνταγή της Γαλλικής κουζίνας -
photos
ερασι τέχνης
.



Έχουμε και παλαιότερα αναφερθεί σε ογκρατέν θαλασσινών. 

Αυτή εδώ η συνταγή έγινε με φιλέτα του ψαριού, που ονομάζεται "παγκάσιους".
Μπορούμε φυσικά να χρησιμοποιήσουμε και φιλέτο άλλων ψαριών, όπως επίσης μπορούμε να αναμείξουμε μέσα και γαρίδες ή χτένια κ.τ.λ. 

Ξεκινάμε κάνοντας μιά προετοιμασία στα υλικά μας.





Πάνω σε μία σανίδα κοπής βάζουμε τα φιλέτα του ψαριού και με ένα κοφτερό μαχαίρι τα κόβουμε σε χοντρούτσικα κομμάτια.
Τα αφίνουμε γιά λίγο στην άκρη. 





Ετοιμάζουμε λαχανικά, γιά να φτιάξουμε σύντομα έναν αρωματικό ζωμό.
Κόβουμε καρότα σε λεπτές λωρίδες, ένα ξερό κρεμμύδι σε ροντέλες, ψιλοκόβουμε ένα φρέσκο κρεμμυδάκι με τα πράσινά του φύλλα, χρειαζόμαστε ακόμα ένα φύλλο δάφνης, μερικούς κόκκους μαύρο πιπέρι κι ένα ποτηράκι λευκό κρασί.
Αν θέλουμε, μπορούμε να προσθέσουμε και κομματάκια πράσο.





Ο ζωμός (le court bouillon)

Σε μέτρια κατσαρόλα βάζουμε νερό και ρίχνουμε μέσα τα καρότα.
Μόλις τα καρότα πάρουν μιά βράση, προσθέτουμε το ξερό και το χλωρό κρεμμύδι, την δάφνη και τους κόκκους μαυροπίπερου.
Μόλις αυτά αρχίζουν να βράζουν, προσθέτουμε το λευκό κρασί
και
μόλις το κρασί πάρει μιά βράση ρίχνουμε μέσα τα κομματάκια ψαριού. Αλατοπιπερώνουμε. 
Σβήνουμε το μάτι και κατεβάζουμε αμέσως απ' τη φωτιά.

Έχουμε έτοιμο σουρωτήρι, με μιά κατσαρόλα από κάτω.
Σουρώνουμε όλο το υλικό μας πάνω απ' την κατσαρόλα. Κρατάμε τον καθαρό ζωμό.

Παίρνουμε προσεκτικά όλα τα κομματάκια ψαριού και τα ακουμπάμε πάνω σε χαρτί κουζίνας, να στραγγίζουν.





Θα φτιάξουμε κατόπιν μιά κρέμα, όπως κάνουμε την μπεσαμέλ *

Βάζουμε σε μιά κατσαρολίτσα 4 κ.σ. βούτυρο, μόλις το βούτυρο λιώσει προσθέτουμε 4 κ.σ. αλεύρι, ανακατεύοντας διαρκώς.
Αντί γιά γάλα, προσθέτουμε μέσα σιγά σιγά από τον αρωματικό ζωμό που φτιάξαμε, ανακατεύοντας συνέχεια, ως να πήξει η μπεσαμέλ. Ανακατεύοντας πάντα, πάνω στη φωτιά, ρίχνουμε μέσα μιά κρέμα γάλακτος. 
Κατεβάζουμε απ' τη φωτιά. Προσθέτουμε τριμμένο τυρί, αλατοπιπερώνουμε, τρίβουμε μέσα και μοσχοκάρυδο.





Σε αυτό το σημείο, εγώ έβαλα σε τηγανάκι λίγο βούτυρο κι έκαψα ένα μπωλ μανιτάρια, καθώς και τα καρότα που είχαν στραγγίξει στο σουρωτήρι.

Τα προσθέτουμε στην μπεσαμέλ κι ανακατεύουμε καλά.







Κατόπιν, με μαλακές κινήσεις ρίχνουμε μέσα το ψάρι.
Ανακατεύουμε πολύ απαλά, γιά να μη λιώσει το ψάρι.






Βουτυρώνουμε ένα pyrex.
Βάζουμε στον πάτο του λίγη φρυγανιά τριμμένη κι αν θέλουμε τυρί.





Ρίχνουμε μέσα το μείγμα μας και με πολύ απαλές κινήσεις μοιράζουμε το ψάρι στο ταψί, να υπάρχει ομοιόμορφα.
Ραντίζουμε με τριμμένο τυρί και φρυγανιά.
Ψιλοκόβουμε από πάνω μικρά κομματάκια βούτυρο.






Φουρνίζουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180' ή 200',
περίπου γιά 45' ή, ως να ροδοψηθεί το γκρατέν.

Το αφίνουμε λίγο "να τραβήξει" και σερβίρουμε.




* αυτή η ποσότητα κρέμας είναι περίπου γιά 1 κιλό ψάρι.
αν το ψάρι μας είναι λιγότερο, προσαρμόζουμε τη δόση της μπεσαμέλ.


Πρόκειται γιά μιά καλή, κλασική Γαλλική συνταγή,
γίνεται εύκολα και γρήγορα,
είναι ένα πιάτο gourmet αλλά διόλου εξεζητημένο,
ένας άλλος τρόπος να διαχειριστούμε το ψάρι...




εύχομαι
το καλό σε ό, τι κάνετε !








Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

Μαραθοπιτάκια

Μαραθοπιτάκια 

(εύκολος και γρήγορος μεζές ούζου)
photos
ερασι τέχνης


Κυριακή μεσημεράκι Μαϊου, με ξαφνική ζέστη και βιβλία στη βεράντα, αχ, ας είχαμε τώρα κι ένα ουζάκι ! 

Μιάς και στο ψυγείο είχα ένα ματσάκι μάραθο, στρώθηκα να φτιάξω τον μεζέ, του άψε - σβήσε, γιά την συνοδεία του ούζου. 

Η όλη ασχολία είναι ένα τεταρτάκι της ώρας ! 




Πλένουμε καλά τον μάραθο, αφαιρούμε εντελώς όλα τα χοντρά κοτσάνια και τον ψιλοκόβουμε σε λεκανίτσα, όσο πιό ψιλό μπορούμε.
Τρίβουμε μέσα ένα ξερό κρεμμύδι κι ένα κομμάτι τυρί φέτα, χτυπάμε και ρίχνουμε πάνω δυό αυγά, αλάτι, πιπεράκι. Ανακατεύουμε.




Ραντίζουμε μέσα στον μάραθο λίγο αλεύρι που φουσκώνει κι αρχίζουμε να ρίχνουμε σιγά σιγά μιά μπύρα ή σόδα (αναψυκτικό), ό, τι απ' τα δύο έχουμε. 
Ανακατεύουμε ώστε με την σόδα και το αλεύρι να σχηματιστεί ένας χυλός πηχτούτσικος.



Σε βαθουλό τηγάνι βάζουμε λάδι να κάψει.
Πλάϊ μας έχουμε ένα ποτήρι με νερό.
Βουτάμε στο νερό ένα κουτάλι της σούπας, κατόπιν παίρνουμε μιά κουταλιά απ' τον χυλό και τον ρίχνουμε προσεκτικά στο λάδι που καίει.
Χαμηλώνουμε τη φωτιά, γιά να ψηθούν μέσα τα κεφτεδάκια μας, χωρίς να μαυρίσουν απ' έξω.
Τα γυρίζουμε να ροδοψηθούν κι απ' την άλλη πλευρά.




Όσα ψήνονται, τα ακουμπάμε πάνω σε χαρτί κουζίνας γιά να στραγγίξει το πολύ λάδι.

15' παίρνει η όλη διαδικασία, και ιδού μεζές απλός, Ελληνικός, μυρωδάτος και νόστιμος !





Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο μπορούμε να φτιάξουμε πιτάκια με κολοκυθολούλουδα, που τα ψιλοκόβουμε, εκείνα όμως θέλουν μέσα μπόλικο δυόσμο, γιά μυρωδικό.





Το καλό εύχομαι,
σε ό, τι φτιάχνετε !









Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Πιροσκί ! пирoжки !

Πιροσκί το υπέροχο !

photos
ερασι τέχνης

Τις πρώτες γευστικές εμπειρίες επί του πιροσκί, απέκτησα στο ζαχαροπλαστείο "Ρωσικόν", της οδού Πανεπιστημίου. Πάλαι ποτέ...
Πιροσκί με κιμά, τέλειο, όπου, αν δε με απατά η γευστική μνήμη, ο τεχνίτης ψιλοέκοβε μέσα στον κιμά και σφιχτό αυγό βραστό.
Τέλειο, λέμε...


Με κιμά, με πατάτα ή με λουκάνικο, το πιροσκί είναι ιδιαίτερο έδεσμα, 
Ρώσικο, Ποντιακό ή άλλο, δεν υπάρχουν σοβαρές διαφορές στις συνταγές και στον τρόπο παρασκευής του.

Πιροσκί με γέμιση πατάτα θα φτιάξουμε !

Θα χρειαστούμε :

Γιά την ζύμη

400 γραμ αλεύρι
1 ποτήρι χλιαρό γάλα
1 ποτήρι χλιαρό νερό (αν θέλετε, αντί νερού, μπορείτε να βάλετε 2 ποτήρια χλιαρό γάλα)
1 φακελάκι ξηρή μαγιά
1 κ σ ζάχαρη
1 κ σ ξύδι
λίγο αλατάκι

Γιά την γέμιση

4-5 μέτριες πατάτες
φρέσκα κρεμμυδάκια με το πράσινό τους, ψιλοκομμένα
1 ξερό κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
προαιρετικά δυόσμο ή μοσχοκάρυδο
προαιρετικά τριμμένο τυρί, ό, τι τυρί θέλετε (εγώ έτριψα φέτα)
αλατοπίπερο 




Βάζουμε πρώτα τις πατάτες σε νερό με αλάτι να βράζουν.

Στο μεταξύ, ετοιμάζουμε την ζύμη.

Βάζουμε το αλεύρι σε μιά λεκανίτσα, ρίχνουμε μέσα την μαγιά, την ζάχαρη και με ένα κουτάλι ανακατεύουμε.

Έχουμε ελαφρά χλιάνει το γάλα (ή το γάλα με το νερό) , το ρίχνουμε στο αλεύρι, προσθέτουμε αλατάκι, μιά κουταλιά ξύδι κι αρχίζουμε να ζυμώνουμε.

Γίνεται μιά μαλακή, εύπλαστη ζύμη.

Ραντίζουμε με αλεύρι μιά ευρύχωρη λεκανίτσα και τοποθετούμε μέσα την ζύμη.
Σκεπάζουμε με πετσέτα κι αφίνουμε το ζυμάρι ήσυχο, να φουσκώσει.
Ίσως χρειαστεί κάτι περισσότερο από μιάν ώρα.




Όταν οι πατάτες βράσουν,
τις λιώνουμε με ένα πηρούνι, δοκιμάζουμε κι αν χρειαστεί αλατοπιπερώνουμε.

Βάζουμε σε τηγάνι λίγο ελαιόλαδο και τσιγαρίζουμε τα κρεμμύδια.
Κατόπιν τα προσθέτουμε στον πουρέ πατάτας, προσθέτουμε δυόσμο ή μοσχοκάρυδο, αν χρησιμοποιήσουμε τυρί το προσθέτουμε κι αυτό κι ανακατεύουμε καλά. 




Όταν το ζυμάρι φουσκώσει,




παίρνουμε με το χέρι μας ζυμαράκια, όσο ένα μεγάλο καρύδι κι αρχίζουμε πάνω σε αλευρωμένο πάγκο να τα ανοίγουμε.
Τα ζυμαράκια όσο περιμένουν πάνω στον πάγκο συνεχίζουν να φουσκώνουν κι όταν μπουν στο τηγάνι φουσκώνουν κι άλλο. Γι αυτό, δεν χρειάζεται να είναι μεγαλύτερα από ένα μεγάλο καρύδι ή ένα μικρό μανταρίνι. 




Τα ανοίγουμε όλα .
Θα βγούν περίπου 20.




Με μικρό κουταλάκι μοιράζουμε την πατάτα πάνω σε όλα τα ζυμαράκια.
Τα διπλώνουμε και τα σφίγγουμε γύρω γύρω πολύ καλά με τα δάχτυλά μας, γιά να μην ανοίξουν στο τηγάνισμα.




Βάζουμε σε τηγάνι να κάψει αρκετό λάδι και προσεκτικά τοποθετούμε μέσα τα πιροσκί, λίγα λίγα.
Χαμηλώνουμε αμέσως τη φωτιά γιά να ψηθούν μέσα και να μη μας καούν απ' έξω.
Τα γυρίζουμε πάλι και πάλι.




Πάνω σε χαρτί κουζίνας βγάζουμε τα πρώτα και τ' αφίνουμε να στραγγίζουν.





Συνεχίζουμε, ως να ψηθούν όλα.



Δεν έχουν δυσκολία, ούτε μεγάλο κόπο.

Είναι ευπρόσδεκτα σε παιδιά και μεγάλους, τρώγονται την ίδια ώρα αλλά κι έπειτα από αρκετές ώρες, μπορούμε να γεμίσουμε τα πιροσκί κλασικά με λουκάνικα ή με έναν στεγνό κιμά, που θα τον έχουμε ψήσει με φρέσκο κρεμμύδι και άνιθο , μπορούμε να τα γεμίσουμε με μείγμα από τυρί και αυγό, ή με ό, τι άλλο μας αρέσει.




εύχομαι καλό
σε ό, τι κάνετε !









Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

μιλφέιγ με κράκερς

η σπιτική millefeuille των παιδικών μας χρόνων !

photos
ερασι τέχνης

Αυτή η εκδοχή της millefeuille, είναι που θυμάμαι να φτιάχνει στο σπίτι η μητέρα μας, τα χρόνια του '70 και του ΄80.
Millefeuille με κρακεράκια Παπαδοπούλου - μπισκότα πάντα αξίας κλασικής !

Φυσικά, εδώ και αρκετά χρόνια κυκλοφορούν στο εμπόριο σφολιατίνια, που φτιάχνουν πιό σωστό το αποτέλεσμα των χίλιων φύλλων. Δεν θα διαφωνήσω... Απλά λέω, έχει κι αυτό το γλύκισμα με τα cream crackers Παπαδοπούλου την διαχρονική του αξία !

l'air d'innocence !

Δεν ξέρω αν ο ζαχαροπλάστης που το πρωτοέφτιαξε και περιγράφει την συνταγή, από το 1651,
καθώς επίσης και η ζαχαροπλάστης που το τελειοποίησε - ζαχαροπλάστης του Ταλλεϋράνδου -, θα ήσαν σύμφωνοι με αυτήν την απλή κι αθώα, σπιτική εκδοχή...
Εκείνο που ξέρω είναι, πως έχοντας γευτεί κατά καιρούς, από τόπου εις τόπον, διάφορα είδη millefeuille , θεωρώ αυτήν την εκδοχή πολύ καλή ! 






Γιά να την φτιάξουμε, θα χρειαστούμε :

2,5 - 3 πακέτα cream crackers Παπαδοπούλου, το κόκκινο πακέτο
1 κουτί morfat ή ermol, φυτική κρέμα σαντιγύ
2 φακελάκια άνθος αραβοσίτου Γιώτη, με γεύση βανίλια (την κλασική κρέμα, όχι την στιγμιαία) 
2 κουταλιές σ. βούτυρο
1 αυγό
γάλα
άχνη ζάχαρη
λίγη κανελίτσα


Πρώτα θα φτιάξουμε την σαντιγύ.
Ρίχνουμε την κρέμα στον κάδο του μίξερ, με λίγες κουταλιές γάλα και 1/2 φλυτζάνι άχνη ζάχαρη.
Χτυπάμε καλά να αφρατέψει η σαντιγύ και την βάζουμε να περιμένει στο ψυγείο.

Κατόπιν φτιάχνουμε την κρέμα πιάτου, * ακολουθώντας τις οδηγίες, όπως ακριβώς γράφει πάνω το φακελάκι. Κάνουμε διπλή δόση.
1 λεπτό πριν η κρέμα πήξει , έχουμε ήδη καλά χτυπημένο ένα αυγό και το ρίχνουμε μέσα στην κρέμα μας, ανακατεύοντας ζωηρά και συνέχεια.
Μόλις η κρέμα πήξει, την κατεβάζουμε απ' τη φωτιά, ρίχνουμε μέσα τις 2 κουταλιές βούτυρο, ανακατεύουμε κι αφίνουμε λίγο στην άκρη.

Ζεσταίνουμε 1 ποτήρι γάλα (αν θέλουμε ρίχνουμε μέσα και μιά στάλα κονιάκ ή λικέρ).

Παίρνουμε ένα pyrex ή άλλο ταψάκι.
Βουτάμε στιγμιαία ένα ένα κρακεράκι στο ζεστό γάλα και στρώνουμε στο ταψί μία στρώση.
Από πάνω ρίχνουμε μιά στρώση κρέμα πιάτου.
Άλλη μιά στρώση βρεγμένα κρακεράκια
κι από πάνω την υπόλοιπη κρέμα πιάτου. 

Βγάζουμε απ' το ψυγείο την σαντιγύ και την στρώνουμε πάνω πάνω.

Με ένα σουρωτήρι ραντίζουμε πάνω άχνη ζάχαρη.
Ό, τι κρακεράκια απέμειναν τα θρυμματίζουμε ανάμεσα στις παλάμες μας και τα σκορπίζουμε πάνω στην άχνη.
Αν θέλουμε ραντίζουμε και λίγη κανέλα.

Το γλυκό είναι έτοιμο !

Το αφίνουμε τουλάχιστον δυό τρεις ώρες να σταθεί στο ψυγείο, πριν το κόψουμε.




Ωραίο και γευστικό γίνεται ! Σπιτικό, θυμίζει τις μανάδες μας...





Στολίστε το ! 





* την κρέμα, μην την κάνετε σφιχτή. το τελικό αποτέλεσμα είναι καλύτερο, αν η κρέμα γίνει ντωτή... έτσι κι αλλιώς, έχει μέσα βούτυρο και στο ψυγείο θα σφίξει.

 
*
Σε πολλές Αγγλόφωνες χώρες, καθώς και σε Βόρειες και Σλαβόφωνες χώρες 
η mille feuille ή το αντίστοιχο παρόμοιο γλύκισμα ονομάζεται Napoléon (Ναπολεόν)




Καλό
γιά ό, τι φτιάχνετε !






Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

αρνί στα κλήματα

το αρνάκι ψημένο στα κλήματα, μοιάζει στο σουβλιστό !




photos
ερασι τέχνης

Τον χειμώνα μαζεύω κληματόβεργες.
Φτιάχνω μ' αυτές ένα δεμάτι και τις αφίνω έξω, στο μπαλκόνι, γιά όταν τις χρειαστώ...
Τι άλλο πιά, να μας δώσει το ευλογημένο φυτό, το υπέροχο Ελληνικό αμπελάκι ;
Το περίφημο κρασί του, τον μούστο, το πετιμέζι, τα αμπελόφυλλα, ως και το σώμα του - τις κληματόβεργες !


Το αρνάκι ψημένο στα κλήματα, δεν απέχει πάρα πολύ απ' αυτό της σούβλας.
Είναι γιατί όσο ψήνεται, παίρνει κάτι απ' την μυρωδιά του κλήματος, αλλά κυρίως γιατί δεν ακουμπάει μέσα σε υγρά. Πάνω στις κληματόβεργες το κρέας στραγγίζει όλα του τα λιπάκια και τα υγρά και ξεροψήνεται.

Αν βρείτα κλήματα (υπάρχουν παντού !) και θέλετε να φτιάξετε αρνάκι, μη διστάσετε, δοκιμάστε το.


Επειδή εγώ είχα τις κληματόβεργες γιά μήνες στο μπαλκόνι, γέμισα τη γούρνα του νεροχύτη με νερό, έριξα μέσα ξύδι (χρησιμοποιώ το ξύδι συστηματικά ως απολυμαντικό), έσπαγα την κάθε βέργα σε δυο μικρότερα κομμάτια και την έριχνα στο νερόξυδο. Έτσι τις έπλυνα.






Κατόπιν άρχισα να τις στρώνω στο σιδερένιο ταψί του φούρνου.
Χρειάζεται να φτιάξουμε με τις βέργες ένα καλό πλέγμα, πάνω στο οποίο θα ακουμπήσουμε το κρέας.





Γιά να ετοιμάσουμε το αρνί, το ακουμπάμε πρώτα μέσα σε μιά βαθουλή λεκανίτσα, 
με το μαχαιράκι κάνουμε σκισίματα και μπήγουμε εδώ κι εκεί μερικές σκελίδες σκόρδο, 
με τα χέρια μας το αλείφουμε παντού με λίγο ελαιόλαδο,
αν θέλουμε το αλείφουμε και με μουστάρδα,
ρίχνουμε αλάτι, πιπέρι και ρίγανη
και στίβουμε πάνω του δυό λεμόνια.

Κατόπιν παίρνουμε το αρνί και το ακουμπάμε πάνω στις κληματόβεργες.
Ό, τι ζουμιά , λεμόνια, ελαιόλαδο κ.τ.λ. είχαν τρέξει μέσα στην λεκανίτσα τα ρίχνουμε από πάνω του.
Έτσι το αρνί θα ψηθεί μέσα στο ταψί και θα στραγγίζει, χωρίς ν' ακουμπάει στα υγρά.




Ψήνουμε στους 200', μιά θέση πιό κάτω από τη μέση του φούρνου.
Στη μία ώρα γυρίζουμε προσεκτικά το αρνί, να ψηθεί κι απ' την κάτω πλευρά του.
Έπειτα από άλλη μιάν ώρα, ξαναγυρίζουμε το κρέας πάλι απ' την πάνω πλευρά.
Ψήνεται έτσι ως να μαλακώσει, να τρυπιέται εύκολα με το πηρούνι και να κάνει τραγανή πετσούλα.
Θα χρειαστεί γύρω στις 2.5 με 3 ώρες, εξαρτάται και από τον φούρνο μας.




Εύχομαι καλό
σε ό, τι φτιάχνετε !





Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

άνθη εσπεριδοειδών, γλυκό κουταλιού

Γλυκό κουταλιού, τα λούλουδα των εσπεριδοειδών !

photos
ερασι τέχνης

Τώρα είναι η εποχή !
Τώρα, που έχουν ανθίσει ολούθε οι νερατζιές. Στους κήπους, στα περβόλια και στα πεζοδρόμια.
Ακόμα και στους δρόμους της Αθήνας, αυτήν την εποχή μοσχοβολά το σύμπαν !

Μιλώ αποκλειστικά σχεδόν γιά τις νερατζιές, κι όχι γιά λεμονιές και γιά πορτοκαλιές, γιατί τα άνθη των εσπεριδοειδών όταν δένουν, μας δίνουν καρπό... Δεν θα ήθελα να εξαφανίζουμε τα πολύτιμα λεμονοπορτόκαλα, - όπου υπάρχουν - εν τη γενέσει τους.
Με τις νερατζιές διαφέρει το πράγμα, αν σκεφτούμε ότι τα περισσότερα νεράτζια - γιά να μην πώ όλα τα νεράτζια -, μένουν αναξιοποίητα και σαπίζουν τελικά πάνω στα δέντρα ή πέφτουν.

Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, προτείνω στο γλυκό κουταλιού, να χρησιμοποιήσουμε κυρίως άνθη νερατζιάς.





Είναι ένα γλύκισμα, που ήθελα από χρόνια να φτιάξω.
Εφέτος, βλέποντας γεμάτα από άνθη τα νερατζόδεντρα, το αποφάσισα.

Καρποσυλλέκτης ενίοτε, ανθοσυλλέκτης τώρα, συνάντησα μόνο μιά δυσκολία, σε σχέση με την ποσότητα.
Τα άνθη - από τα οποία χρησιμοποιούμε μονάχα τα πέταλα -, όταν τα καθαρίζουμε έχουν μεγάλη φύρα...
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι μάζεψα 5 κούπες άνθη, γιά να γίνει τελικά 1 κούπα γλυκό κουταλιού. Δεν πειράζει όμως, αυτό το γλύκισμα δεν είναι γιά χόρταση... Με ευχαριστεί που το έκανα! Γλυκό κουταλιού, ας πούμε gourmet, ντελικάτο και λεπτεπίλεπτο, θα έχω εκεί το ένα μου βαζάκι να στέκεται, θα το καμαρώνω και αμφιβάλλω αν κάποια στιγμή το ανοίξω...









Πώς φτιάχνουμε το γλυκό  :

Πρώτα μαζεύουμε τα λουλούδια.
(Μάζεψα 5 κούπες ανοιχτά λουλούδια, από νερατζιές.)

Κατόπιν, αρχίζουμε με υπομονή να μαδάμε ένα - ένα τα πέταλα (γιά το γλυκό θα χρησιμοποιήσουμε μόνο τα πέταλα).
Όταν τα μαδήσουμε όλα, αν τα έχουμε κόψει από δέντρα που έχουν σκόνη, τα ξεπλένουμε καλά με άφθονο νερό σε μιά λεκανίτσα (εγώ δεν τα ξέπλυνα, γιατί θεώρησα ότι μέσα το περβόλι δεν είχε σκόνη και καυσαέριο).

Βάζουμε σε βαθειά κατσαρόλα μπόλικο νερό να βράσει, ρίχνουμε μέσα τα πέταλα, στίβουμε και τον χυμό από ένα λεμόνι, γιά να κρατήσουν το λευκό τους χρώμα, και τα βράζουμε.

Εδώ ξαναλέω κάτι, που το είχα αναφέρει και στο Γλυκό κουταλιού τριαντάφυλλο :
Τα πέταλα των λουλουδιών μας ξεγελάνε λίγο... Μοιάζουν πολύ ντελικάτα κι εύθραυστα, στην πραγματικότητα όμως συμπεριφέρονται σαν σκληρούτσικα λαχανικά... Γι αυτό μην φοβηθούμε, πρέπει να τα βράσουμε μερικά λεπτά (3-4 λεπτά), ως να μαλακώσουν κάπως...






Στο μεταξύ ετοιμάζουμε μιά λεκανίτσα με κρύο νερό.
Βάζουμε σε μιά λεκάνη νερό της βρύσης κι αρκετά παγάκια.
Στίβουμε μέσα και τον χυμό από 1 λεμόνι.





Όταν τα πέταλα βράσουν, τα σουρώνουμε και πετάμε το νερό που έβρασαν .
Τα ρίχνουμε γιά δυό περίπου ώρες να ξεπικρίζουν μέσα στην λεκάνη με το κρύο νερό και το λεμόνι.




Μετά τις δυό ώρες
πετάμε κι αυτό το νερό, τα βάζουμε σε σουρωτήρι και απαλά τα ξεπλένουμε καλά με καθαρό νεράκι.


Σε βαθειά κατσαρόλα βάζουμε το γλυκό να βράσει, 
όσες κούπες πέταλα 
τόσες κούπες ζάχαρη 
και ίδιες κούπες νερό.



Έβαλα δηλαδή 
2 κούπες πέταλα (τόσα είχαν μείνει)
2 κούπες ζάχαρη (τα άνθη είναι πικρά, καθώς το νεράτζι)
και 2 κούπες νερό.



Βράζουμε σε μέτρια φωτιά, όπως όλα τα γλυκά κουταλιού,
περιμένουμε να δέσει το γλυκό
και λίγο πριν το κατεβάσουμε στίβουμε μέσα ένα λεμόνι.

Έχουμε αποστειρώσει βαζάκια ,
ρίχνουμε μέσα το καυτό γλυκό (αυτή η διαδικασία χρειάζεται πάντα μεγάλη προσοχή!)
σφραγίζουμε τα βαζάκια και τα αφίνουμε ανάποδα ως να κρυώσουν.

Ε, αφίνουμε έξω και μιά κουταλίτσα γιά να το δοκιμάσουμε!...



Έχει την πολύ ελαφριά πικρίλα, την γεύση και την οσμή του εσπεριδοειδούς.

Θαρρώ, είναι πολύ καλό!





Όταν μάδησα τα πέταλα,
δεν μου έκανε καρδιά να πετάξω όλο το εσωτερικό του άνθους.
Όσα λοιπόν ήσαν γιά πέταμα, τα βούτηξα μέσα σε χυμό λεμονιού γιά να μη μαυρίσουν,  
τα έβαλα να στεγνώνουν μέσα σε γυάλινα μπωλάκια
και τα στόλισα πάνω σε τραπεζάκια...
Όλο το σπίτι μοσχομύριζε γιά μερικές μέρες !




Εύχομαι
να είναι καλό
ό, τι φτιάχνετε !